Uzasadnienie
[...]. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę dotyczącą zatwierdzenia przez Prezesa Rady Ministrów ostatecznej listy zadań zatwierdzonych do dofinansowania w ramach funduszu dróg samorządowych. W ocenie skarżącej czynność ostatecznego zatwierdzenia listy (jej zmiana) miała charakter aktu administracyjnego, tj. decyzji administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. 2018 r., poz. 1802 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018. poz. 149 i 650) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.) postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.
Przekładając powyższa na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, iż skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Regułą postępowania sądowo-administracyjnego, wynikającą z cytowanych wyżej regulacji jest to, że sądy administracyjne są właściwe w sprawach ściśle przez ustawę zakreślonych.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest zatwierdzenie przez Prezesa Rady Ministrów ostatecznej listy zadań zatwierdzonych do dofinansowania w ramach funduszu dróg samorządowych.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 23 października 2018 r. o Funduszu Dróg Samorządowych (Dz.U. z 2018 r., poz. 2161) Fundusz jest państwowym funduszem celowym. Jednocześnie w myśl art. 4 Fundusz gromadzi środki finansowe na zadania polegające na:
- 1) budowie, przebudowie lub remoncie dróg powiatowych, lub budowie, przebudowie lub remoncie dróg gminnych,
- 2) budowie mostów lokalizowanych w ciągach dróg wojewódzkich, dróg powiatowych lub dróg gminnych,
- 3) budowie, przebudowie lub remoncie dróg wojewódzkich, dróg powiatowych lub dróg gminnych o znaczeniu obronnym.
Nabór wniosków na dofinansowanie ww. zadań, ogłasza i przeprowadza wojewoda dla jednostek samorządu terytorialnego znajdujących się na terenie danego województwa (art. 21). Wojewoda przeprowadza nabór przy pomocy komisji, która dokonuje oceny wniosków o dofinansowanie zadań powiatowych oraz zadań gminnych, (art. 22 ust. 1). Komisja dokonuje oceny wniosków o dofinansowanie i ustala listę zadań rekomendowanych do dofinansowania (art. 24 ust. 1 i 5). Następnie, wojewoda przedstawia listę zadań ministrowi właściwemu do spraw transportu (art. 25 ust. 1). Zgodnie zaś z art. 26 po otrzymaniu od ministra właściwego do spraw transportu list, o których mowa w art. 24 ust. 5, Prezes Rady Ministrów zatwierdza ostateczną listę zadań powiatowych oraz zadań gminnych przeznaczonych do dofinansowania w danym województwie w podziale na listę podstawową i listę rezerwową, z uwzględnieniem zmian dokonanych zgodnie z ust. 1.
Następnie, na podstawie listy zadań powiatowych oraz zadań gminnych przeznaczonych do dofinansowania w danym województwie, wojewoda zawiera umowy z wnioskodawcami o udzielenie dofinansowania zadania powiatowego albo zadania gminnego. W umowie określa się, m.in. tryb kontroli wykonania zadania, z uwzględnieniem art. 31 ust. 1 i 2, przy czym w umowie można postanowić, że kontrola będzie prowadzona na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej (Dz. U. poz. 1092). (art. 28 ust. 1 oraz ust. 4 pkt 7).
Jednocześnie, sposób i terminowość wykonania zadania kontroluje wojewoda (art. 31 ust. 1), a dofinansowanie wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, czy też pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości podlega zwrotowi do Funduszu (art. 31 ust. 3 pkt 1 i 1).
Z art. 31 wynika, że w przypadku niedokonania zwrotu dofinansowania albo w przypadku stwierdzenia, że dofinansowanie wykorzystane zostało w części lub całości niezgodnie z przeznaczeniem albo pobrane niezależnie lub pobrane w nadmiernej wysokości właściwy wojewoda wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki. O wydaniu decyzji wojewoda informuje dysponenta Funduszu. Do decyzji, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Odwołanie od decyzji rozpatruje minister właściwy do spraw transportu.
W niniejszej sprawie zaskarżona została czynność polegająca na zatwierdzeniu przez Prezesa Rady Ministrów ostatecznej listy zadań zatwierdzonych do dofinansowania w ramach funduszu dróg samorządowych. W ocenie Sądu dokonanie zmian na liście nie stanowi aktu, ani też czynności wymienionej w § 2 art. 3 p.p.s.a, które podlegałaby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Nie zwiera ono jakiegokolwiek władczego rozstrzygnięcia o prawach i obowiązkach strony skarżącej. Organ, nie rozstrzygał również merytorycznie o istocie sprawy.
Mając na uwadze powyższe regulacje normatywne, jak i przedmiot skargi Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona czynność (pismo) nie jest aktem lub czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a zatem nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
W świetle art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli zainicjowana nią sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.