Uzasadnienie
W załączonym do skargi wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym na urzędowym formularzu PPF) skarżąca B. S. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na trudną sytuację majątkową i rodzinną.
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast w myśl art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...) lutego 2016 r. nr (...) w części utrzymującej w mocy decyzję tego organu z dnia (...) grudnia 2015 r. nr (...) o odmowie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od 02.2006 r. do 05.2015 r. w łącznej kwocie 39.826,93 zł. W tym miejscu należy wskazać na przepis art. 239 § 1 pkt 1 lit. e) p.p.s.a. stanowiący, iż strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 23 maja 2016 r., sygn. akt II GPS 2/15, do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, o których mowa w art. 239 § 1 pkt 1 lit. e) p.p.s.a., należą sprawy z ubezpieczenia zdrowotnego.
Skarżąca jest zatem z mocy ustawy zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
W świetle powyższego, rozpoznanie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych stało się zbędne. Zatem postępowanie zainicjowane przedmiotowym wnioskiem podlega umorzeniu, stosownie do treści art. 249a p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.