Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy J. S., dalej "skarżąca", wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Skarżąca wskazała, że mieszka z synem i córką, ale samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Dom należy do jej syna. Dzieci nie pomagają w utrzymaniu, ponieważ również znajdują się w trudnej sytuacji materialnej (pozostają bez pracy, syn uzyskuje niewielkie dochody z gospodarstwa rolnego, a córka pracuję dorywczo). Skarżąca nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, zaś źródłem jej utrzymania jest renta w wysokości 728,18 zł miesięcznie (brutto). Skarżąca wskazała na liczne dolegliwości zdrowotne i wyjaśniła, że ponosi koszt zakupu leków, które to wydatki określiła na kwotę 200-300 zł miesięcznie.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a, Sąd może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. W myśl art. 245 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a w zakresie częściowym - zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Sąd może natomiast zwolnić osobę fizyczną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wskazać jednak należy, że postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2011 r. sygn. akt VSA/Wa 1263/11 skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W konsekwencji skarżąca nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w tej sprawie od momentu przyznania jej prawa pomocy i zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów, poprzez cały tok tego postępowania zarówno przed sądem pierwszej instancji – wojewódzkim sądem administracyjnym – jak i przed sądem II instancji – Naczelnym Sądem Administracyjnym. W konsekwencji złożony w tym właśnie zakresie przez skarżącą wniosek podlega oddaleniu.
Odnośnie natomiast wniosku w zakresie ustanowienia adwokata stwierdzić należy, że jej wniosek zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wnioskodawczyni nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika. Wskazują na to informacje przedstawione przez skarżącą na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, a więc wysokość osiąganego dochodu, brak zasobów pieniężnych i oszczędności. Powyższe wskazuje, że skarżąca spełnia przesłanki do przyznania jej prawa pomocy.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 244 § 1, art. 245 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.