Uzasadnienie
Pismem z 19 czerwca 2006 r. K. T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wskazując jako "stronę przeciwną" Naczelnika Urzędu Celnego w W. W celu nadania dalszego biegu sprawie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 25 lipca 2006 r. skarżący został zobowiązany do usunięcia braków formalnych skargi przez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wykonując wymienione zarządzenie skarżący w piśmie z 9 sierpnia 2006 r. podał, iż przedmiotem jego skargi jest decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w W. z [...] lutego 2006 r. nr [...].
W piśmie procesowym z 19 lipca 2006 r., stanowiącym odpowiedź na skargę, Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, iż jest ona niedopuszczalna.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z wymienionego unormowania prawnego wynika więc jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest m.in. wyczerpanie środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym.
W niniejszej sprawie skarżący jako przedmiot skargi wskazał decyzję wydaną w dniu [...] lutego 2006 r. przez Naczelnika Urzędu Celnego w W. o nr [...], doręczoną stronie w dniu 28 lutego 2006 r. Z treści pouczenia zawartego w wymienionej decyzji wynika, iż od tego rozstrzygnięcia przysługiwało stronie prawo do wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Celnej w W. za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Celnego w W. w terminie 14-tu dni od daty jej doręczenia, o czym skarżący w prawidłowy sposób został pouczony. Zatem decyzja ta została wydana w I instancji i przysługiwał od niej środek zaskarżenia. Z akt administracyjnych sprawy wynika natomiast, iż skarżący z przysługującego mu prawa nie skorzystał i -pomimo że nie zgadzał się z decyzją organu celnego I instancji- nie odwołał się do Dyrektora Izby Celnej w W. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny, skargę wniesioną na prawomocne orzeczenie Naczelnika Urzędu Celnego w W., wydane w I instancji, uznał za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.