Uzasadnienie
W dniu 28 marca 2008 r. (data nadania) skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] lutego 2008 r., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w czasie obejmującym termin do wniesienia skargi zachorował i dlatego z przyczyn od niego niezależnych nie był w stanie dokonać czynności w ustawowym terminie.
Skarżący do wniosku o przywrócenie terminu dołączył zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, że był niezdolny do stawienia się w sądzie w dniach od 14 marca 2008 r. do 21 marca 2008 r. Drugie zaświadczenie lekarskie nadesłane przez skarżącego dotyczy jego żony. Wynika z niego, że pozostaje ona pod stałą opieką lekarską z powodu przewlekłych schorzeń oraz, że stale przyjmuje leki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje.
Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są:
- - uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu;
- - spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony w zakresie postępowania sądowego;
- - złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu;
- - równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej.
W tym miejscu należy wskazać, iż Sąd uznał datę 21 marca 2008 r. wskazaną przez stronę, jako datę w której ustała przyczyna uchybienia terminu.
Zgodnie z literalnym brzmieniem art. 86 § 1 p.p.s.a oraz jednolitą linią orzecznictwa, przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Jak to zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. (Sygn. akt GZ 139/04), chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przy zachowaniu tego miernika, przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy, zaś brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu.
Okolicznością podaną przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu, był fakt choroby, która uniemożliwiła stawienie się w sądzie w dniach 14-21 marca 2008 r.
Odnosząc się do powyższego należy zauważyć, iż złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie wymagało osobistego stawiennictwa skarżącego w tym Sądzie. W tej sytuacji nie można przyjąć, iż skarżący uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi było przez niego niezawinione. Skarżący nie wykazał bowiem, aby charakter jego choroby przebytej w dniach 14-21 marca 2008 r., potwierdzony ww. zaświadczeniem lekarskim, uniemożliwiał mu terminowe nadanie na poczcie pisma procesowego, zawierającego skargę i wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Z przedstawionego dokumentu wynika jedynie to, że skarżący w powołanym powyżej okresie nie mógł stawić się w sądzie. Natomiast nie wynika z niego, iż skarżący był obłożnie chory, a choroba uniemożliwiała mu poruszanie się.
Należy również zauważyć, że skarżący przy nadaniu pisma procesowego do Sądu mógł skorzystać z pomocy żony. Z nadesłanego zaświadczenia lekarskiego żony skarżącego wynika bowiem jedynie to, że pozostaje ona pod stałą opieką lekarską, co nie jest równoznaczne z niemożnością nadania pisma do Sądu.
W konkluzji stwierdzić trzeba, że przywrócenie terminu jest instytucją służącą ochronie zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Taka ochrona przysługuje jednak wyłącznie w przypadku, kiedy skarżący nie mógł dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Z przytoczonych przez stronę skarżącą okoliczności nie wynika, aby taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.