Uzasadnienie
Pani J. M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę z dnia 24 listopada 2005 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym), dotyczącą rozstrzygnięcia Komisji Odwoławczej Fundacji "[...]" odmawiającej przyznania świadczenia ze wspólnych środków Fundacji na rzecz Ofiar Prześladowań [...]. Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2005 r. sygn. akt III SA//Łd 736/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził swą niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę do rozpoznania miejscowo i rzeczowo właściwemu Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje;
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
Stosownie do treści przepisów art. 3 § 1 i § 2 oraz art. 13 § 1 tej ustawy, sąd administracyjny orzeka w sprawach ze skarg na decyzje i inne akty wydane przez organy administracji publicznej. Powołana ustawa wprowadza ograniczenia właściwości sądu administracyjnego przez określenie prawnych form wykonywania administracji publicznej podlegających zaskarżeniu, podmiotów, na których działanie służy skarga, oraz enumeratywnie wymienionych spraw wyłączonych spod właściwości sądu administracyjnego, a także kryterium kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny.
Z uwagi na fakt, że Fundacja "[...]" nie jest organem administracji publicznej jej decyzje nie podlegają kontroli Sądu Administracyjnego. Przedmiotowa sprawa nie jest sprawą sądowoadministracyjną w rozumieniu art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).
Działalność Fundacji "[...]" nie podlega kontroli sądu administracyjnego, gdyż zarówno porozumienie między rządami Polski i Niemiec zawarte w dniu 16 października 1991 r., które nie zostało ratyfikowane, jak i późniejsze akty dotyczące przyznawania przez Fundację pomocy finansowej z tytułu doznanych prześladowań [...] nie spełniają kryteriów pozwalających na zaliczenie ich do źródeł powszechnie obowiązującego prawa polskiego. Na podstawie tych źródeł pomiędzy osobą ubiegającą się o świadczenie a Fundacją nie powstaje stosunek administracyjno-prawny, co w konsekwencji oznacza, że Fundacja nie działa jako organ administracji publicznej powołany z mocy prawa do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej (uchwała NSA z 3.12.2001r. sygn. akt OPS 3/01, ONSA 2002/3/99).
Rozstrzygnięcia Fundacji "[...]" w przedmiocie przyznania, względnie odmowy świadczeń na rzecz poszkodowanych w następstwie prześladowań [...] nie są decyzjami administracyjnymi, z braku umocowania Fundacji w tym zakresie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na rozstrzygnięcie Fundacji "[...]".
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.