Uzasadnienie
K. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z 17 lipca 2006 r. wskazując cztery numery decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. Mając na uwadze powyższe, zarządzeniem z 4 sierpnia 2006 r., skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia - w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie - przesłane na adres wskazany przez skarżącego w skardze - powróciło z adnotacją: "Zwrot. Nie podjęto w terminie", zaś braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Jednocześnie, w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty (art. 215 § 1 P.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Z uwagi na to, iż skarżący wskazał kilka numerów decyzji Dyrektora Izby Celnej w W., zaś jedną skargą można zaskarżyć tylko jeden akt administracyjny, koniecznym stało się wezwanie go do wskazania numeru i daty tej decyzji, której skarga dotyczy oraz podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Korespondencja zawierająca wezwanie, skierowana na adres wskazany przez skarżącego w skardze, była awizowana 9.08.2006 r. i powtórnie 17.08.2006 r. z powodu niezastania adresata, mimo tego nie została ona podjęta.
Stosownie do treści przepisu art. 65 § 1 P.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Zgodnie natomiast z § 2 tego art., do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez pocztę stosuje się tryb doręczania pism sadowych w postępowaniu cywilnym. Przepis ten odsyła do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.). Zgodnie z powyższym rozporządzeniem, jeżeli się adresata nie zastanie listonosz pozostawia zawiadomienie w skrzynce na korespondencję (awizo), zaś pismo obowiązany jest złożyć w oddawczym urzędzie pocztowym na okres siedmiu dni. W razie nieodebrania pisma w tym terminie, przepis § 9 ust. 3 rozporządzenia nakazuje powtórne zawiadomienie o pozostawieniu nieodebranego pisma sądowego, na okres kolejnych siedmiu dni (powtórne awizo).
Tym samym, stosownie do treści art. 73 P.p.s.a. (zdanie ostatnie), prawidłowe doręczenie wezwania nastąpiło wraz z upływem ostatniego dnia okresu przewidzianego przepisami cytowanego rozporządzenia, tj. 24 sierpnia 2006 r. Zatem, siedmiodniowy termin, zakreślony skarżącemu na uiszczenie wpisu sądowego od skargi, rozpoczął swój bieg 25 sierpnia 2006 r. i upłynął bezskutecznie 31 sierpnia 2006 r.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.