Uzasadnienie
Decyzją z [...] kwietnia 2009 r. nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił przyznania J. B. doraźnej pomocy pieniężnej.
Następnie Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z [...] czerwca 2009 r. nr [...], utrzymał w mocy swoją decyzję z [...] kwietnia 2009 r.
Pismem z 15 czerwca 2009 r. J. B. wniosła bezpośrednio do tut. Sądu skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] kwietnia 2009 r. nr [...]. Powyższa skarga pismem z 16 czerwca 2009 r. została przekazana do właściwego zdaniem Sądu organu celem udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych przedmiotowej sprawy.
Następnie po przekazaniu skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, zarządzeniem z 4 września 2009 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez sprecyzowanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, gdyż w skardze wskazana została decyzja organu I instancji.
W odpowiedzi na powyższe Skarżąca pismem z 15 września 2009 r. wskazała, iż przedmiotem skargi jest decyzja nr [...] z [...] kwietnia 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi J. B. jest nieostateczna decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nr [...] z [...] kwietnia 2009 r.
Należy zauważyć, iż Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w decyzji z [...] czerwca 2009 r. nr [...], utrzymującej w mocy własną decyzję z [...] kwietnia 2009 r. pouczył Skarżącą o przysługującej jej na tą decyzję skardze do sądu administracyjnego.
Skarżąca w wyniku prawidłowego pouczenia organu oraz w odpowiedzi na wezwanie Sądu wskazała, iż przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest wyłącznie decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nr [...] z [...] kwietnia 2009 r.
W związku z powyższym należało stwierdzić, iż skarga została wniesiona do sądu administracyjnego, mimo, że przysługiwał na nią wymieniony w art. 52 § 2 p.p.s.a. środek zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej. Jakkolwiek Skarżąca wyczerpała tok instancji w postępowaniu administracyjnym w rozumieniu powołanych na wstępie przepisów, to skargę złożyła na decyzję organu I instancji, która nie rozstrzygała ostatecznie sprawy i nie kończyła postępowania.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.