Uzasadnienie
E. Sp. z o.o. w B. (dalej – skarżąca) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia. W skardze zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 30 listopada 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów.
Wobec powyższego, zarządzeniem z 15 stycznia 2018 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 2000 zł – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Następnie, postanowieniem z 25 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił – wniesiony z uchybieniem terminu – sprzeciw od postanowienia z 30 listopada 2017 r., w którym odmówiono przyznania prawa pomocy.
Zarządzeniem z 24 lipca 2018 r. skarżąca została wezwana – zgodnie z treścią prawomocnego zarządzenia z 15 stycznia 2018 r. – do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 2000 zł – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis powyższego zarządzenia został doręczony w dniu 1 sierpnia 2018 r. (potwierdzenie odbioru k. – 165 akt sądowych), mimo tego należna opłata sądowa nie została zapłacona.
W tej sytuacji – na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł w sentencji postanowienia.