Uzasadnienie
Wnioskiem – sporządzonym na urzędowym formularz PPF z 26 kwietnia 2012 r. – skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z dwoma małoletnimi synami oraz rodzicami, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, nie osiąga również dochodu. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż jego zona przebywa w zakładzie karnym, zaś on zajmuje się wychowaniem małoletnich dzieci, w czym pomagają mu rodzice. Rodzice posiadają dom oraz źródła dochodów z tytułu emerytury w łącznej wysokości 1.755,64 zł miesięcznie.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wnioskodawca nie posiada źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Wzięto pod uwagę wysokość dochodu osiąganego przez jego rodziców w przeliczeniu na jednego członka pięcioosobowej rodziny, a także brak zasobów pieniężnych i oszczędności, co przemawia za uznaniem, iż sytuacja materialna strony jest trudna i wypełnia przesłanki do udzielenia prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.