Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2011 r. zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] i z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] o odmowie nadania skarżącej statusu uchodźcy i nakazaniu opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała na zagrożenie życia w przypadku wyjazdu do kraju pochodzenia oraz na konieczność zapewnienia jej czynnego uczestnictwa w postępowaniu sądowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do § 3, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania ma jednak charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 61 § 3 cyt. ustawy, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
W ocenie Sądu wskazane we wniosku decyzje Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2006 r. i [...] lipca 2007 r. nie mogą podlegać wstrzymaniu, ponieważ nie mieszczą się w granicach sprawy będącej przedmiotem skargi złożonej w niniejszym postępowaniu.
Wprawdzie – jak wskazano powyżej – przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. rozszerza dopuszczalność żądania wstrzymania na akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy, jednakże nie można przyjąć tożsamości spraw wszczętych odrębnymi wnioskami skarżącej o nadanie statusu uchodźcy i zakończonych odrębnymi ostatecznymi decyzjami Rady do Spraw Uchodźców (decyzję z dnia [...] kwietnia 2006 r. utrzymano w mocy decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...], a decyzję z dnia [...] lipca 2007 r. utrzymano w mocy decyzją z dnia [...] października 2007 r. nr [...]). O wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2006 r. i [...] lipca 2007 r. skarżąca mogła się zwrócić jedynie w toku postępowań zakończonych ww. decyzjami Rady do Spraw Uchodźców jak również w ewentualnych skargach do sądu administracyjnego w przedmiocie tych właśnie decyzji.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.