Uzasadnienie
W skardze z 29 lipca 2009 r. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] czerwca 2009 r. nr [...] wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy – skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o deportacji, podnosząc, iż jej powrót do kraju pochodzenia może narazić ją na prześladowania. Sąd powyższy wniosek potraktował, jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ww. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
Należy także zauważyć, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, iż w niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] umarzającą postępowanie o nadanie statusu uchodźcy wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny. A zatem zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jest zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania. Ponadto Sąd nie mógł również rozpatrywać przesłanek wstrzymania w stosunku do prawomocnej decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. (karta 104 akt adm. – teczka 3) nakazującej między innymi skarżącej opuszczenie terytorium RP, gdyż decyzja ta nie jest aktem podjętym w granicach rozpatrywanej sprawy.
W tej sytuacji wniosek skarżącej nie mógł zostać uwzględniony, a wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.