Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy V. M. (dalej: "skarżący") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku oświadczył, że ubiega się wraz z rodziną o nadanie statusu uchodźcy w Polsce. Skarżący oświadczył, że jego sześcioosobowa rodzina utrzymuje się wyłącznie ze środków otrzymywanych w procedurze uchodźczej. Pomoc ta wynosi łącznie 1500 zł miesięcznie.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej " p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 pkt 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi.
Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek jest zasadny w całości. Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż skarżący nie uzyskuje dochodów i nie posiada żadnego majątku, a jego sześcioosobowa rodzina, pozostaje na wyłącznym utrzymaniu państwa polskiego i w ramach procedury uchodźczej otrzymuje świadczenie w łącznej wysokości 1500 zł miesięcznie. W związku z powyższym skarżący nie jest w stanie wygenerować jakichkolwiek środków pieniężnych na pokrycie kosztów sądowych oraz wynagrodzenia dla profesjonalnego pełnomocnika.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.