Uzasadnienie
Pismem z 6 grudnia 2013 r. W. w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezydenta [...] W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...].
W piśmie procesowym z 7 stycznia 2014 r., stanowiącym odpowiedź na skargę, Prezydent [...] W. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, iż skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z wymienionego unormowania prawnego wynika więc jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest m.in. wyczerpanie środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym.
W niniejszej sprawie skarżący jako przedmiot skargi wskazał decyzję wydaną w dniu [...] listopada 2013 r. przez Prezydenta [...] W. o nr [...]. Z treści pouczenia zawartego w wymienionej decyzji wynika, iż od tego rozstrzygnięcia przysługiwało stronie prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania, o czym skarżąca w prawidłowy sposób została pouczona. Zatem decyzja ta została wydana w I instancji i przysługiwał od niej środek zaskarżenia. Z akt administracyjnych sprawy wynika natomiast, iż skarżąca z przysługującego jej prawa nie skorzystała i -pomimo że nie zgadzała się z decyzją organu I instancji- nie wniosła odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny, skargę wniesioną na orzeczenie Prezydenta [...] W., wydane w I instancji, uznał za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.