Uzasadnienie
W. K. (zwany dalej: skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisane w komparycji postanowienie, dotyczące stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ówcześnie - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r., sądy administracyjne były uprawnione do orzekania w tym czasie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kognicja sądów w zakresie tych dwóch kategorii orzeczeń nie była ograniczona przedmiotowo.
W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), którą zmieniono między innymi treść art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Zaskarżone postanowienie dotyczy postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia... listopada 2018 r. nr... utrzymującego w mocy postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z... lipca 2018 r. nr... dotyczące stanowiska wierzyciela odnośnie zarzutów zgłoszonych przez skarżącego w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie trzech tytułów wykonawczych nr..., nr... oraz nr... z... kwietnia 2018 r. Tytuły te zostały wystawione przez Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa będącego wierzycielem.
Z tego względu skarga na wskazane w sentencji postanowienie nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten nakłada na Sąd obowiązek odrzucenia skargi, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Na marginesie należy zauważyć, że zaskarżone postanowienie zawierało błędne pouczenie o możliwości jego zaskarżenia, gdyż jak wyżej wskazano nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.