Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. Z. (zwana dalej skarżącą) na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania.
W dniu 29 stycznia 2014 r. (k-25 akt sądowych) skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia.
Jak przyczynę uchybienia terminu wskazała, że po oraz pierwszy miała styczność z sądem. Podkreśliła, że,,pisma sądowe nie są dla niej jasne i przejrzyste, zrozumiałe". Podniosła, że kiedy w oczekiwaniu na orzeczenie z rozprawy z dnia 16 stycznia 2014 r. nie otrzymała informacji zaniepokoiła się i wtedy osobiście odwiedziła ponownie sąd i została poinformowana o procedurach. Dodała, iż jest wdową, która wychowuje czwórkę dzieci. Jest pochłonięta sprawami dzieci i dnia codziennego – trudnego życia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwana dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek strony przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zobacz postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.).
Zdaniem Sądu wnioskodawczyni wniosek o przywrócenie terminu wniosła w terminie.
Rozpatrując wniosek merytorycznie należy wyjaśnić, że zgodnie z treścią art.141 § 2 p.p.s.a. strona ma 7 dni na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Termin ten liczy się od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.
Należy wskazać, iż skarżąca o treści ww. artykułu została prawidłowo pouczona w zawiadomieniu o terminie rozprawy (k-17 akt sądowych) oraz na rozprawie w dniu 16 stycznia 2014 r. (k-23 akt sądowych – protokół rozprawy).
Z powyższych względów należy stwierdzić, iż skarżąca nie może się powoływać że,,pisma sądowe nie są dla niej jasne i przejrzyste, zrozumiałe", ponieważ pouczenie zostało sformułowane prosty i zrozumiałym językiem, dodatkowo skarżąca będąc na rozprawie również została pouczona o jego treści przez przewodniczącego składu orzekającego. Wnioskodawczyni zachowując minimum staranności przy prowadzeniu swoich spraw, a mając wątpliwości, co do treści ww. pouczenia mogła upewnić się w dniu rozprawy, jakie czynności powinna podjąć, aby wniosek o sporządzenie uzasadnienia złożyła w terminie.
W ocenie Sądu skarżąca w niniejszej sprawie nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez jej winy.
Z tego też względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.