Uzasadnienie
Wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2011 r. wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny A. M. (dalej zwany: "skarżącym" lub "stroną") wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku oświadczył, że ubiega się w Polsce o nadanie statusu uchodźcy oraz przebywa w ośrodku dla cudzoziemców wraz z żoną i pięciorgiem dzieci, nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, zaś jedynym źródłem utrzymania jego rodziny jest pomoc socjalna w wysokości 1240 zł. Otrzymywane pieniądze skarżący przeznacza na wyżywienie dzieci, środki higieny osobistej oraz odzież. Skarżący nie ma możliwości podjęcia pracy. Oświadczył, że nie posiada wystarczających środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego Ponadto wskazał, że nie zna dostatecznie języka polskiego, jak również polskiego prawa.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek jest zasadny w całości. Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż cudzoziemiec otrzymuje pomoc od państwa polskiego w wysokości 1240 zł, a na jego utrzymaniu znajduje się żona oraz pięcioro małoletnich dzieci. Ponadto, rozpoznając sprawę wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada oszczędności pieniężnych, nieruchomości ani przedmiotów wartościowych. Z powyższych względów oraz kierując się zasadą zapewnienia prawa do sądu należało uznać, iż zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w przedmiotowej sprawie, w sytuacji gdy skarżący nie włada dostatecznie językiem polskim oraz nie zna prawa polskiego jest uzasadnione.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.