Uzasadnienie
Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gry poza kasynem gry M. C. (dalej jako: "skarżący") złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie decyzji spowoduje w jego mieniu niepowetowaną stratę, bowiem w dniu [...] stycznia 2015 r. Dyrektor Izby Celnej w W. wydał wobec skarżącego trzy ostateczne decyzje o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł każda. Są to sprawy przed Dyrektorem Izby Celnej w W. o sygnaturach akt: [...],[...],[...].
Skarżący wskazał, że w dniu [...] lutego 2015 r. Dyrektor Izby Celnej wydał decyzję o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 24.000 zł. Zaznaczył, że toczy się sprawa z odwołania skarżącego przed Dyrektorem Izby Celnej w O., gdzie organ I instancji nałożył kary w wysokości 12.000 zł. Łącznie kwota nałożonych kar to 72.000 zł. Uiszczenie powyższych kwot naraziłoby skarżącego na znaczną szkodę, sięgającą dwóch trzecich jego dochodów w 2014 r., a także niemożliwe do odwrócenia skutki, albowiem wymagałoby sprzedaży majątku osobistego skarżącego i pozbawienia jego oraz jego najbliższej rodziny (żony, dziecka) środków pozwalających na ich bieżące utrzymanie. Do wniosku skarżący załączył kopię zeznań o wysokości osiągniętego dochodu w 2014 r.
W piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2015 r. pełnomocnik skarżącego, w uzupełnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wyjaśnił, iż w dniu [...] stycznia 2015 r. Dyrektor Izby Celnej w W. wydał wobec skarżącego cztery ostateczne decyzje o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł każda, w tym niewymienioną w treści pierwotnego wniosku decyzję o nr [...]. Dodał, iż Dyrektor Izby Celnej w W. wydał decyzję w sprawie [...] o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji wymierzającą karę pieniężną w kwocie 24.000 zł, zaś Dyrektor Izby Celnej w O. w dniu [...] marca 2015 r. wydał decyzję w sprawie [...] o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji wymierzającej karę pieniężną w kwocie 12.000 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.")., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (dostępne w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) NSA stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, dostępne w CBOSA).
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 13 września 2005 r., sygn. akt II OZ 750/05, dostępne w CBOSA).
Dokonując oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący uprawdopodobnił bowiem w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu. Nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. Dlatego też należy zwrócić uwagę na oświadczenie skarżącego w którym wskazano, że skarżący ma do zapłaty kary administracyjne w łącznej kwocie 72.000 zł i nadal toczy się wobec niego szereg postępowań w tym przedmiocie.
Nałożony na skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne. W ocenie Sądu, skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można jednak rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w okolicznościach konkretnego przypadku, w połączeniu z ilością spraw tego rodzaju rozpatrywanych przed sądami administracyjnymi, może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie utraty płynności finansowej. W rozpatrywanej sprawie skarżącemu została wymierzona kara pieniężna w wysokości 12.000 zł. Mając to na uwadze oraz oświadczenie skarżącego o łącznej wysokości kar pieniężnych, Sąd uznał argumentację strony skarżącej. Wykonanie zaskarżonej decyzji zagrażające zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy ppsa. (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 136/04, dostępne w CBOSA).
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy ppsa., orzekł jak w sentencji.