Uzasadnienie
W dniu 2 maja 2016 r. (data nadania) J. L. (zwany dalej skarżącym) wniósł skargę na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia. Wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazał błędne doręczenie zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił, że decyzję doręczono na jego adres zameldowania, a nie na adres korespondencyjny – [...] - który to adres był używany przez organ w toku całego postępowania I instancyjnego, jak również który widnieje jako adres do doręczeń w systemie ARiMR wśród danych dotyczących producenta o numerze [...] (Wnioskodawcy). Wyjaśnił, że w dniu [...] kwietnia 2015 r. wystąpił z wnioskiem w przedmiocie aktualizacji danych, na skutek którego organ w dniu [...] kwietnia 2015 r. wydał decyzję uwzględniającą w całości żądanie strony (znak sprawy: [...]).
Stwierdził, iż organ odwoławczy nie wziął pod uwagę ww. adresu korespondencyjnego strony, na który była wysyłana do niego cała dotychczasowa korespondencja w sprawie (w tej, ale także w innych sprawach prowadzonych z jego udziałem przez ARiMR), w tym m. in. zawiadomienie o wszczęciu postępowania z urzędu oraz decyzja organu I instancji, oraz wysłał przesyłkę zawierającą decyzję wydaną na skutek odwołania na adres strony, który widnieje na imiennej pieczątce Wnioskodawcy, przystawionej w lewym górnym rogu odwołania. Podniósł, iż decyzji tej nigdy nie otrzymał, albowiem nie zamieszkuje pod tym adresem, a także nie odbiera tam korespondencji, stąd na potrzeby tego i innych postępowań podał organowi inny adres do korespondencji. Wyjaśnił, że to pod adresem do korespondencji oczekiwał doręczenia mu decyzji organu odwoławczego, zwłaszcza, że kilka miesięcy wcześniej w tożsamej sprawie odebrał rozstrzygnięcie organu II instancji, które zostało zaskarżone do WSA w Warszawie.
Jego zdaniem sam fakt umieszczenia na odwołaniu pieczątki Wnioskodawcy zawierającej jego adres zameldowania, nie może być wystarczające do dobrowolnego przyjęcia przez organ II instancji zmiany przez stronę adresu do korespondencji. Bezwarunkowo obowiązkiem organu II instancji było ustalenie na jaki adres winna być kierowana korespondencja w sprawie, co mógł uczynić bez kłopotu. Wyjaśnił, iż nigdy natomiast nie informował organu o zmianie adresu do korespondencji. Zaznaczył, że pod używanym przez niego adresem do korespondencji za każdym razem odbierał wysyłane do niego przez organ przesyłki. Podkreślił, że nie mieszka od wielu lat pod adresem, na który została wysłana decyzja organu odwoławczego.
Jako datę ustania przyczyny uchybienia terminowi skarżący wskazał [...] kwietnia 2016 r., kiedy to w celu wyjaśnienia otrzymanego od organu upomnienia do zapłaty, udał się do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. i osobiście zapoznał z aktami postępowania, w tym z treścią decyzji z [...] grudnia 2015 r.
W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu prawidłowo, a on sam we wniesionym odwołaniu wskazał inny adres niż we Wniosku o wpis do ewidencji.
Podniósł, że w dniu [...] marca 2016 r. doręczono skarżącemu upomnienie nr [...], w którym wskazano, iż należność do zwrotu wynika z decyzji z [...] grudnia 2015 r. nr [...].
Podkreślił, iż skarżący o zaskarżonej decyzji dowiedział się [...] marca 2016 r., kiedy to stawił się w Biurze Powiatowym ARiMR w C., gdzie został poinformowany, że postępowanie odwoławcze od decyzji z [...] września 2015 r. nr [...] zostało zakończone wydaniem przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. zaskarżonej do Sądu decyzji, doręczonej w trybie art. 44 Kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), dalej p.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o jego przywrócenie i uczyni to w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był ów termin, a we wniosku uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu temu terminu i uchybienie to powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.
Zgodnie zaś z treścią art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie zachodzą obie przesłanki do odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W pierwszej kolejność należy wskazać, że przedmiotowy wniosek został złożony po terminie o którym mowa w art. 88 p.p.s.a.. Jak wynika z akt administracyjnych w dniu [...] marca 2016 r. ustała przyczyna uchybienia terminu, w tym dniu jak wynika z notatki służbowej (z dnia [...] maja 2016 r.) skarżący w Biurze Powiatowym ARiMR w C. zapoznał się z aktami dokumentacją jego spraw i w tym dniu dowiedział się o wydaniu zaskarżonej decyzji. Z tego względu termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesieni skargi mijał z dniem [...] maja 2016 r.
Równocześnie Sąd zauważa, że skarżący we wniosku zasadnie podnosi, że dokonano błędnego doręczenia zaskarżonej decyzji.
Organ odwoławczy błędnie przyjął, że we wniesionym odwołaniu z [...] października 2015 r. skarżący wskazał nowy adres do doręczeń poprzez nabicie pieczątki. W treści odwołania skarżący nie złożył oświadczenia, co do zmiany adresu do doręczeń. Jak wynika z dołączonej do akt administracyjnych ewidencji producentów (k-128), jak i wniosku o wpis do ewidencji producentów (k-26) - zmiana danych, adresem do korespondencji skarżącego jest ulica [...].
Powyższe oznacza, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest niedopuszczalny. Skoro bowiem skarga została wniesiona od decyzji, która nigdy nie została skarżącemu skutecznie doręczona, przez co nie weszła do obrotu prawnego, to termin do jej wniesienia nie rozpoczął biegu.
Jednocześnie trzeba podkreślić, że na organie spoczywa obowiązek prawidłowego doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji, która otworzy bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i umożliwi skarżącemu skorzystanie z tego prawa.
Obecnie rolą organu będzie podjęcie czynności zmierzających do usunięcia wskazanej nieprawidłowości.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia