Uzasadnienie
A. K., dalej "skarżący", w dniu 9 maja 2014 r. (data nadania) wniósł do tut. Sądu, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w Warszawie, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] marca 2014 r. nr [...].
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Organ administracji doręczył zaskarżoną decyzję w dniu 8 kwietnia 2014r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – w aktach administracyjnych). Zgodnie z adnotacją na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłkę odebrał pełnoletni domownik, który podjął się oddania pisma adresatowi. Stosownie do art. 43 kodeksu postępowania administracyjnego w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi, a więc zaskarżona decyzję doręczono skuteczne.
Wskazany w ustawie termin na wniesienie skargi do sądu upłynął w dniu 8 maja 2014 r. (czwartek). W treści decyzji zawarto pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji.
Skarżący wniósł skargę za pośrednictwem właściwego w sprawie organu w dniu 9 maja 2014 r., co oznacza, że skarga została złożona z uchybieniem ustawowego terminu.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji.