Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 września 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał P. F. O. N. w W., dalej "Skarżący", prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla Skarżącego adwokata A. D..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 lutego 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 1384/15 oddalił skargę.
Na rozprawie w dniu 3 lutego 2016 r. wyznaczony w sprawie pełnomocnik z urzędu wniósł o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oświadczając, że koszty wynagrodzenia nie zostały pokryte w części ani w całości.
Rozpoznając wniosek należało zważyć, co następuje.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat, (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W związku z tym, że sprawa została wszczęta skargą Skarżącego z dnia 20 lutego 2015 r. i zakończona wyrokiem Sądu z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie zastosowanie znalazły przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461) z uwagi na treść § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800), zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Przepis § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) cyt. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6. W niniejszej sprawie Skarżący wskazał, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 25 078,64 zł (po zaokrąglenie zgodnie z art. 215 § 2 p.p.s.a. – 25 079 zł).
W myśl § 6 pkt 5 rozporządzenia stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10 000 zł do 50 000 zł – 2 400 zł.
W niniejszej sprawie adwokat został ustanowiony pełnomocnikiem Skarżącego w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, wobec tego zasądzić należało na jego rzecz wynagrodzenie w wysokości 2 400 zł.
Jednocześnie stosownie do § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W związku z powyższym na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.