Uzasadnienie
W. L. wystąpił z wnioskiem – na urzędowym formularzu PPF z 26 czerwca 2013 r. – o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi sam, posiada mieszkanie o pow. [...] m2 oraz nieruchomość rolną o pow. [...] ha, natomiast nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku podał, iż osiąga miesięczny dochód w wysokości 450 zł z tytułu pracy w gospodarstwie rolnym.
W dodatkowym oświadczeniu z dnia 24 lipca 2013 r. wskazał, iż utrzymuje się wyłącznie z gospodarstwa rolnego, korzysta z pomocy rodziny w zakresie wyżywienia, jego miesięczne wydatki to 120 zł na mieszkanie oraz 330 zł na inne cele, nie posiada rachunku bankowego ani majątku ruchomego znacznej wartości, posiada jedynie samochód osobowy z 1998 roku.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270)).
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oceniając złożone oświadczenia, uznać należało, iż wnioskodawca nie posiada wystarczającego dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania rodziny. Ponadto wzięto pod uwagę, iż nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.