Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 czerwca 2014 r. skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w dniu 4 lipca 2014 r. wezwał skarżącą do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Do wezwania załączono formularz PPF.
Wezwanie do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF doręczono skutecznie w dniu 14 lipca 2014 r. (potwierdzenie odbioru w aktach). Termin do nadesłania wniosku w prawidłowej formie upłynął 21 lipca 2014r. (poniedziałek). Skarżąca nie złożyła wniosku na urzędowym formularzu "PPF" we wskazanym terminie.
Zarządzeniem z dnia 8 września 2014 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. W ustawowym terminie skarżąca złożyła sprzeciw od powyższego zarządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do treści art. 257 ustawy p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Skarżąca nie nadesłała poprawnie wypełnionego formularza PPF, w którym byłaby opisana jej sytuacja majątkowa. W tym stanie rzeczy i na podstawie art. 257 ustawy p.p.s.a. zarządzono jak w sentencji.