Uzasadnienie
W skardze z dnia 2 maja 2013 r. [...] sp. z o.o. w [...] (zwana dalej skarżacą) wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania ze środków unijnych.
Skarżąca spółka wskazał, że znajduje się obecnie w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Podniosła, iż wszczęcie w stosunku do skarżącej spółki egzekucji celem wyegzekwowania kwoty ok. 110.000,00 zł. (kwota gtówna + odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych), skutkować, będzie zakończeniem przez nią prowadzenia działalności gospodarczej a co za tym idzie zainicjowanie postępowania upadłościowego, zwolnieniem zatrudnionych pracowników oraz rozwiązaniem umów cywilnoprawnych, na podstawie których skarżąca dodatkowo korzysta z wielu usług i daje wielu osobom możliwość uzyskania zarobku. Podkreśliła, że szkodą majątkową, jaką poniesie na skutek wszczęcia w stosunku do jej majątku egzekucji, będą utracone korzyści, jakie spółka aktualnie uzyskuje w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej. Korzyści tych skarżąca nie będzie miała możliwości odzyskać w terminie późniejszym.
Szkodą niemajątkową, jaką poniesie skarżąca na skutek wszczęcia egzekucji w stosunku do jej majątku a w dalszej kolejności ogłoszenia jej upadłości, jest utracenie przez nią w opinii dostawców, zleceniobiorców, klientów i pracowników wizerunku rzetelnego, pewnego i ustabilizowanego partnera.
Wskazała, iż na chwilę obecną spółka nie ma zdolności kredytowej do zaciągnięcia pożyczki, która mogłaby zostać zaciągnięta w celu wykonania zaskarżonej decyzji lub finansowanie zaległości finansowych. Wskazała ponownie, że skarżąca spółka daje zatrudnienie znacznej liczbie osób zarówno na podstawie umów o pracę jak i umów cywilnoprawnych. Podniosła, że zapewnienie tym osobom miejsc pracy przeciwdziała ciągle powiększającemu się bezrobociu w regionie województwa podkarpackiego). Podkreśliła, iż pomimo trudności z zachowaniem płynności finansowej spółka wypłaca wynagrodzenia na czas.
Do wniosku dołączyła: bilans i rachunek zysków i strat na 31.03.2013 r., wykaz osób zatrudnionych u skarżącej, informację o kredytach bankowych, wyciąg bankowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ustawy p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie, zatem nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Warunkiem zatem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie, przy czym obowiązek ten spoczywa na wnioskodawcy.
Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie ze względu na uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę możliwości wystąpienia znacznej szkody finansowej. Okoliczności przedstawione w uzasadnieniu wniosku wskazują, iż wykonanie przedmiotowej decyzji, pozbawi skarżącą środków finansowych na bieżące funkcjonowanie i może spowodować upadek spółki.
Sąd doszedł do przekonania, że przytoczone przez skarżącego okoliczności w wystarczającym stopniu uprawdopodobniają obawę wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Bowiem egzekucja, w chwili obecnej, kwoty w wysokości ok. 110.000,00 zł. może utrudnić realizację działań spółki.
Biorąc zatem powyższe pod rozwagę oraz mając na uwadze skutki wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.