Uzasadnienie
Skarżący wystąpił - na urzędowym formularzu PPF - z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku oświadczył, że jest obywatelem G. W Polsce wraz z rodziną ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. Uciekł z kraju pochodzenia przed prześladowaniem. Nie posiada żadnego majątku. W Polsce w całości pozostaje na utrzymaniu państwa polskiego i nie może legalnie podjąć zatrudnienia wobec czego nie stać go na wynajęcie prawnika i opłacenie kosztów sądowych. Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i dwójką dzieci, otrzymywana pomoc socjalna dla całej rodziny wynosi... zł. Skarżący opłaca z niej mieszkanie –... zł, opłaty eksploatacyjne –... zł, wyżywienie w szkole –... zł, dojazdy do szkoły i organizacji pozarządowych –... zł oraz środki higieniczne –... zł.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie, wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270), dalej: ustawy p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., zostaje ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącego i jego rodziny jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż cudzoziemiec wraz z rodziną pozostaje na wyłącznym utrzymaniu państwa polskiego, poza pomocą w wysokości... zł dla czterech osób nie uzyskuje innych dochodów.
Z powyższych względów oraz kierując się zapewnieniem mu prawa do sądu należało uznać, iż zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w przedmiotowej sprawie jest uzasadnione.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.