Uzasadnienie
J.S., zwany dalej "Skarżącym", wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej dla producentów rolnych, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody spowodowane wystąpieniem suszy w roku 2015.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] stycznia 2016 r. Skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została odebrana przez H.S. (żonę Skarżącego) w dniu [...] stycznia 2016 r. Siedmiodniowy termin do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia upłynął zatem w dniu [...] stycznia 2016 r.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia Skarżący nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim, zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne (art. 231 p.p.s.a.). Niewskazanie w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia, w której sporna jest należność pieniężna, stanowi brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie jej prawidłowego biegu. Nie jest wówczas możliwe ustalenie wysokości wpisu od skargi, zaś uiszczenie wpisu stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. warunkuje rozpoznanie skargi.
Wskazać należy, że przez sprawy w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne rozumie się te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 289/12, publ. LEX nr 1137792). W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy decyzji przyznającej Skarżącemu pomoc finansową dla producentów rolnych, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody spowodowane wystąpieniem suszy w roku 2015. Treść skargi oraz załączona kopia polisy ubezpieczenia wskazuje, iż Skarżący kwestionuje wysokość przyznanej pomocy, jednak nie określił jakiej kwoty się domaga. Z tego względu wezwano Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Odrzucenie skargi z ww. powodu może nastąpić jedynie po skutecznym doręczeniu wezwania do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. W sytuacji, gdy doręczający nie zastanie adresata w miejscu zamieszkania, pismo może doręczyć dorosłemu domownikowi, jeżeli nie ma on sprzecznych interesów z adresatem pisma i podjął się oddania mu pisma. Doręczenie takie jest dopuszczalne na podstawie art. 72 § 1 p.p.s.a. Fakt zatem odebrania przez H.S., małżonkę Skarżącego, przesyłki zawierającej wezwanie do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia nie wpływa na skuteczność tego doręczenia. Sąd uznał przedmiotowe doręczenie za skuteczne, bowiem nie posiada wiedzy o okolicznościach, które wykluczałyby zastosowanie domniemania doręczenia przez dorosłego domownika.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.