Uzasadnienie
W dniu [...] maja 2012 r. (data nadania) I. M. P. i Z. S. w S., dalej "skarżący" zaskarżył postanowienie Ministra Zdrowia, dalej "organ" z dnia [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego. W skardze wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, który nie został jednak w żaden sposób uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych i podjętych we wszystkich postępowaniach wydanych w granicach tej samej sprawy. Należy także zauważyć, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Przesłanki uzasadniające zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej w sposób wyczerpujący zostały określone w przytoczonym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. Są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a więc istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, jak również niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Omawiana instytucja ma zatem na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Uprawdopodobnienie tych okoliczności jest obowiązkiem strony, a Sąd nie jest uprawniony do ich domniemywania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. W rozpoznawanej sprawie skarżący w ogóle nie uzasadnił swojego żądania, nie przedstawił argumentów i dokumentów przemawiających na rzecz jego wniosku. Zupełny brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004r., sygn. akt FZ 65/04).
Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, iż przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego. Jest to akt, który nie podlega wykonaniu. Wynika to z samej istoty tego postanowienia, które jest orzeczeniem o charakterze procesowym. Nie nadaje stronie uprawnień i nie nakłada obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nie dotyka bezpośrednio sfery prawnej skarżącego.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.