Uzasadnienie
R. K. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą z dnia 20 maja 2014 r. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw".
Skarga została złożona za pośrednictwem Prezesa ARiMR, który przekazał ją do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę z dnia 9 czerwca 2014 r., w której wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Organ wyjaśnił przy tym, iż pismem z dnia [...] maja 2014 r., poinformował skarżącą, że wniosek o przyznanie pomocy został przywrócony do rozpatrywania w BWI Śląskiego Oddziału Regionalnego. Wobec tego organ podniósł, iż skarga została uwzględniona przez Agencję w całości w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Rozpoznając sprawę stwierdzić w pierwszej kolejności należy, iż w aktach administracyjnych sprawy znajduje się pismo Agencji z dnia [...] maja 2014 r. o numerze [...], skierowane do strony skarżącej, w którego treści wskazano, iż pismo o odmowie przyznania pomocy [...], doręczone stronie w dniu 6 marca 2014 r., zostało uchylone w całości.
Wobec powyższego Sąd stwierdza, że przedmiot zaskarżenia został wyeliminowany z obrotu prawnego, co z kolei skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowego.
Jednakże wobec tego, iż powyższe nastąpiło po złożeniu skargi do sądu administracyjnego, obowiązkiem Sądu jest zbadanie czy działanie organu wypełnia przesłanki określone w art. 54 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, organ, którego działalnie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W orzecznictwie sądowym wskazuje się, iż wymóg uwzględnienia w trybie autokontroli skargi w całości, nakłada na sąd administracyjny dokonujący kontroli legalności takiego aktu, obowiązek wnikliwej analizy wniesionej skargi tak w zakresie zarzutów, wniosków w niej zawartych jak i podstawy prawnej żądania. Oceniając w trybie autokontroli wydany uprzednio przez siebie akt, organ tylko wówczas może zastosować przepis art. 54 § 3 p.p.s.a., gdy jednocześnie uwzględnia skargę w całości, a więc uznaje za uzasadnione zarówno zarzuty, wnioski jak i wskazaną w niej argumentację. Jeżeli zaś nie podziela niektórych zarzutów, nie uwzględnia w całości wniosków, kwestionuje przedstawioną w niej podstawę lub ocenę prawną naruszeń, to wówczas nie może wydać rozstrzygnięcia, lecz winien przekazać skargę sądowi do rozpoznania. Sąd, bowiem w przeciwieństwie do organu działającego w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. nie jest związany granicami skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Tylko Sąd nie jest skrępowany sposobem sformułowania skargi, użytymi argumentami, a także podniesionymi zarzutami, wnioskami i żądaniami. Organ zaś wydający akt na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. winien podzielić zarzuty skargi i zadość uczynić żądaniom skarżącego w całości (por. postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2012 r. o sygn. II GSK 1859/12; dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając zatem na uwadze powyższe, Sąd stwierdza, iż w skardze z dnia 20 maja 2014 r. strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej.
Wobec tego, iż pismo Agencji z dnia [...] maja 2014 r. czyni zadość żądaniu skargi poprzez uchylenie zaskarżonego pisma i przywrócenie wniosku do ponownej oceny przez właściwy organ, przyjąć należało, że organ uwzględnił skargę w całości w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, a Sąd – opierając się na przepisie art.161 § 2 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji postanowienia.