Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego.
Odpis uzasadnienia został doręczony skarżącemu i pełnomocnikowi organu w dniu 10 stycznia 2014 r., a więc termin do złożenia skargi kasacyjnej mijał z dniem 10 lutego 2014 r.
W dniu 17 lutego 2014 r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna organu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Organ swój wniosek o przywrócenie terminu w przedmiotowej sprawie uzasadnili tym, iż w ostatnim dniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej tj. 10 stycznia 2014 r. w budynku organu została przeprowadzona ewakuacja pracowników, a praca urzędu została wstrzymana na cały dzień ze względu na otrzymanie groźby podłożenia materiałów wybuchowych. Na dowód dołączono wydruk ze strony internetowej Ministerstwa Finansów zawierający informacje Biura Ochrony dotycząca ewakuacji pracowników organu w dniu 10 stycznia 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwana dalej p.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zobacz postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.).
Sąd badając wniosek o przywrócenie terminu bada czy wnioskodawczyni wniosła go w terminie 7 dniowym przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Po analizie akt sprawy należy stwierdzić, iż wnioskodawca zachował termin o którym była mowa powyżej.
W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż doszło tutaj do wystąpienia siły wyższej tj. otrzymania groźby podłożenia materiałów wybuchowych w budynku organu, co spowodowało, że praca w urzędzie została wstrzymana na cały dzień. Ta okoliczność zdaniem Sądu przemawia za uznaniem, że wnioskujący uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez swojej winy.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak sentencji na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.