Uzasadnienie
W skardze na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu części dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz pobranej w nadmiernej wysokości, skarżące [...] we [...] wniosło o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Swój wniosek uzasadniło tym, że nie bezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przejawi się tym, że szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona i zrekompensowana przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia. Wskazało, że w obecnej chwili nie ma możliwości uiszczenia wskazanego w decyzji zobowiązania.
Ponieważ we wniosku skarżące stowarzyszenie wskazało jako podstawę swojego wniosku art. 61 § 2 pkt 1 oraz 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity ze zm.) zwana dalej p.p.s.a. Sąd w zarządzeniem z dnia 10 września 2013 r. zwrócił się do organu czy formalnie rozpoznał wniosek skarżącego w trybie 61 § 2 p.p.s.a.
W odpowiedzi organ wskazał podniósł, że ustosunkował się on do tego wniosku w odpowiedzi na skargę z dnia 5 czerwca 2013 r., w której wskazał, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ wnioskodawca nie uzasadnił zaistnienia przesłanek umożliwiających wstrzymanie zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, nie wystarczy więc samo powtórzenie przez stronę treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wręcz uniemożliwia sądowi jego merytoryczną ocenę (zob. szerzej na ten temat B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168 i nast.).
Należy także zauważyć, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Należy zauważyć, iż z pisma Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej - Biuro Budżetu i Finansów z dnia [...] marca 2013 r. znak: [...] (karta - 25 akt administracyjnych) wynika, że skarżące stowarzyszenie w dniu 15 maja 2012 r. dokonało wpłaty z tytułu zwrotu dotacji w wysokości 7.767.16 zł tytułem - zwrot dotacji umowa nr [...] w kwocie 5.610,16 zł. + odsetki 2.157,00 zł. W piśmie tym odnosząc się do projektu zaskarżonej decyzji stwierdzono również nadpłatę odsetek w wysokości 1.563,00 zł.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżące stowarzyszenie wykonało obowiązek nałożony w zaskarżonej decyzji, a to twierdzenie prowadzi do konkluzji, iż w niniejszej sprawie brak jest, zatem przymiotu wykonalności decyzji, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania.
Z przytoczonych powodów Sąd na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.