Uzasadnienie
Pismem z 15 lipca 2019 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) [...], dalej: "Skarżący" lub "Strona" złożył skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, dalej: "Minister" z [...] lipca 2019 r. nr [...] wydane w przedmiocie niedopuszczalności odwołania wniesionego przez Skarżącego w dniu 10 kwietnia 2019 r. (data wpływu na adres poczty elektronicznej Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego ARiMR) od decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] marca 2019 r. Nr [...] o odmowie umorzenia należności przypadających agencji płatniczej w ramach Wspólnej Polityki Rolnej.
Skarżący zarzucił błędne ustalenie stanu faktycznego, wniósł o "uchylenie decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nr [...] z dnia [...] lipca 2019 r. (...) oraz ponowne rozpatrzenie sprawy lub orzeknięcie co do istoty sprawy". Uzasadniając swoje stanowisko Skarżący wskazał, że uzupełnił brak formalny odwołania od decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Nr [...] z [...] marca 2019 r.
Stanowiące przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie postanowienie Ministra z [...] lipca 2019 r. zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z [...] lipca 2019 r. stwierdził nieważność postanowienia z [...] lipca 2019 r. Strona nie złożyła wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wobec tego postanowienie z [...] lipca 2019 r. stało się ostateczne. Powyższe rozstrzygnięcie Minister wydał w wyniku zaistnienia przesłanki stwierdzenia nieważności określonej w art. 156 § 1 pkt 2 w związku z art. 126 kpa, tj. w wyniku rażącego naruszenia prawa.
Po rozpatrzeniu odwołania Skarżącego od decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] marca 2019 r. Nr [...] o odmowie umorzenia należności przypadających agencji płatniczej w ramach Wspólnej Polityki Rolnej, decyzją z [...] sierpnia 2019 r. Minister uchylił decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] marca 2019 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W piśmie z 8 września 2019 r. Skarżący stwierdził, że w obecnym stanie rzeczywistym, dotyczącym sprawy, jego skarga, która została przesłana do Sądu przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydaje się nieaktualna. Wskazał, że w skardze na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] lipca 2019 r., wskazał błędne ustalenie stanu faktycznego przez organ administracji i tym samym ewidentnie i bezpośrednio spowodował zmianę decyzji Ministra i wydanie decyzji z [...] lipca 2019 r. Skarżący zaznaczył, że do momentu przesłania skargi do Ministerstwa, Minister nie dopatrzył się żadnych nieprawidłowości w rozstrzygnięciu z [...] lipca 2019 r. Skarżący stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie można mówić, że Minister sam z siebie dopatrzył się rażących błędów, a tym samym Ministerstwo nie może "wymazać" z obiegu zaskarżonego rozstrzygnięcia z [...] lipca 2019 r., ponieważ "błąd jest ewidentny i jego naprawa nie została dokonana o własne spostrzeżenia".
Toteż, o ile Skarżący osiągnął swój cel i udowodnił, że wywiązał się z uzupełnienia braków formalnych a Minister zmienił decyzję, o tyle retoryka zawarta w piśmie Ministra: "odpowiedź na skargę" jest nie do zaakceptowania przez Skarżącego, ponieważ podobnie, jak decyzja z [...] lipca 2019 r. zasadniczo zniekształca zaistniały stan faktyczny niniejszej sprawy, a tym samym sprawia ponowny wzrost braku zaufania do organu państwa. Skarżący wniósł o ocenę sprawy przez Sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
- 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie było postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji o odmowie umorzenia należności przypadających agencji płatniczej w ramach Wspólnej Polityki Rolnej. Zaskarżone postanowienie zostało wyeliminowane z obiegu prawnego, ponieważ Minister, już po wniesieniu skargi, stwierdził, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa i stwierdził jego nieważność. Postanowienie z [...] lipca 2019 r. stało się prawomocne. W wyniku stwierdzenia nieważności postanowienia z [...] lipca 2019 r. stwierdzającego niedopuszczalność odwołania z 10 kwietnia 2019 r., odwołanie zostało rozpoznane przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. W wyniku rozpoznania odwołania Minister uchylił decyzję o odmowie umorzenia należności przypadających agencji płatniczej w ramach Wspólnej Polityki Rolnej i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.
Tym samym w niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której przedmiot kontroli nie istnieje.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd postanowił umorzyć postępowanie.