Uzasadnienie
W dniu [...] lipca 2010r. (data nadania) M.A. zaskarżyła decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] odmawiającą wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] listopada 2009 r. o wydaleniu z terytorium RP. W skardze strona skarżąca zwróciła się o wstrzymanie wykonania decyzji o wydaleniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych i podjętych we wszystkich postępowaniach wydanych w granicach tej samej sprawy.
Skarga dotyczy decyzji z [...] czerwca 2010 r. odmawiającej wstrzymania wykonania decyzji o wydaleniu z [...] listopada 2009 r. nr [...]. Przedmiotem postępowania przed sądem administracyjnym jest więc rozstrzygnięcie organu administracji odmawiające wstrzymania wykonania innego aktu administracyjnego tj. decyzji o wydaleniu skarżącej z terytorium RP. W niniejszym postępowaniu Sąd musi zbadać, czy decyzja odmawiająca wstrzymania wykonania innej decyzji, jest zgodna prawem, a więc, czy organ prawidłowo przeprowadził postępowanie administracyjne, w ramach którego oceniał wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji wskazanych w art. 33 ust. 4 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Poza rozpatrzeniem tego wniosku, organ administracji prowadził inne postępowanie, którego przedmiotem był ponowny wniosek skarżącej z [...] maja 2010 r. o nadanie statusu uchodźcy. Jego wynikiem było wydanie decyzji z [...] sierpnia 2010 r., mocą której organ pierwszej instancji umorzył postępowanie o nadanie statusu uchodźcy uznając wniosek za niedopuszczalny.
Skarżona w niniejszym postępowaniu decyzja z [...] listopada 2009 r. zawierająca nakaz wydalenia została wydana po przeanalizowaniu okoliczności faktycznych sprawy o nadanie statusu uchodźcy w zestawieniu z obowiązującymi w tej mierze przepisami prawa. Nowy wniosek o nadanie statusu uchodźcy nie zawiera w sobie treści, których waga i odmienność wskazywałyby na niezbędność wstrzymania wydalenia skarżącej z terytorium RP na czas toczącego się nowego postępowania wywołanego jej wnioskiem z [...] maja 2010 r. Skarżąca w skardze nie uprawdopodobniła, że uwzględnienie tego wniosku wynika z konieczności wzięcia pod uwagę faktu, że brak wstrzymania nakazu wydalenia zawartego we wskazywanej decyzji, spowodowałby nieodwracalne skutki w jej sytuacji. Skarżąca składając wniosek o wstrzymanie decyzji z [...] listopada 2009 r. skupiła się w głównym rzędzie na polemice z rozstrzygnięciem merytorycznym w sprawie – a dotyczącym wniosku o nadanie statusu uchodźcy. Samo wskazanie na pragnienie brania udziału w kolejnym postępowaniu o nadanie statusu uchodźcy, nie jest w tym wypadku (biorąc pod uwagę przywołane okoliczności wniosku) wystarczające.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.