Uzasadnienie
W. P. (zwany dalej skarżącym) pismem z... maja 2014 r. (data nadania) skierowanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z... kwietnia 2014 r., która to skarga przy piśmie z dnia... maja 2014 r. (data nadania) została przekazana przez WSA w Warszawie Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego tj. organowi, za pośrednictwem którego powinna być wniesiona skarga do Sądu.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 08 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. z 2012 r., poz. 270 t.j.] – dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z akt sprawy wynika, iż postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 2 kwietnia 2014 r. zostało doręczone skarżącemu, zgodnie z art. 40 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego w dniu 9 kwietnia 2014 r. (ZPO załączone do zaskarżonego postanowienia). W doręczonej skarżącemu korespondencji zawarto pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi (k-3 zaskarżonego postanowienia).
Skarga została wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z pominięciem organu. Nadanie natomiast właściwego trybu procesowego i przekazanie skargi Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego przez WSA w Warszawie nastąpiło 20 maja 2014 r. tj. po upływie trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., który upływał w dniu 9 maja 2014 r.
Stwierdzić należy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, a wcześniej Sądu Najwyższego w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, termin uznaje się za zachowany jedynie w przypadku, gdy sąd prześle (nada w urzędzie pocztowym) skargę do właściwego organu przed upływem terminu do wniesienia skargi (por. m.in. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1987 roku, sygn. akt III CZP 33/87, publ. OSN 1988/6/73, a także postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r., I OSK 651/08, opublikowane w Bazie orzeczeń NSA).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił odrzucić skargę jako wniesioną po upływie terminu.