Uzasadnienie
Pismem z 17 maja 2010 r. (data nadania pocztowego) J. K. za pośrednictwem pełnomocnika – doradcy podatkowego M. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] kwietnia 2010 r. wydane w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Do skargi załączono stosowne pełnomocnictwo dla M. S. - doradcy podatkowego zatrudnionego w [...] "S." Sp. z o.o. "[...]" z siedzibą w B..
Zarządzeniem z 30 czerwca 2010 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do wykazania, że spełnia wymagania dla pełnomocnika w postępowaniu przed sądem administracyjnym, określone w art. 35 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a. Jednocześnie poinformowano pełnomocnika, iż doradca podatkowy uprawniony jest do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych wyłącznie w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych, natomiast przedmiotowa sprawa nie dotyczy obowiązku podatkowego. Tak więc w wypadku niespełnienia przez M. S. wymogów określonych w art. 35 p.p.s.a. wezwano go do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez osobiste podpisanie skargi przez skarżącego i odesłanie jej do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Do wezwania załączono kserokopię skargi celem jej ewentualnego podpisania przez skarżącego.
Korespondencja zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi, skierowana do pełnomocnika skarżącego - doradcy podatkowego M. S., na adres wskazany w skardze, została doręczona w dniu 5 lipca 2010r.
Pismem z 20 lipca 2010 r. (data pocztowego nadania) skarżący J. K. złożył wniosek o przywrócenie terminu do przedłożenia podpisanej przez niego skargi. W piśmie tym wskazał, iż doradca podatkowy, do którego zostało skierowane wezwanie sądu, wrócił z urlopu 19 lipca 2010 r. i dopiero wtedy przekazał mu korespondencję, w tym skargę celem jej podpisania. Podniósł również, że skargę sporządził doradca podatkowy, gdyż żaden z adwokatów nie chciał podjąć się prowadzenia jego sprawy, wskazując jednocześnie, że jest to sprawa z zakresu prawa podatkowego, gdyż w konsekwencji dotyczy przychodów opodatkowanych. Do wniosku skarżący załączył podpisaną przez siebie skargę z 17 maja 2010 r. oraz oświadczenie doradcy podatkowego M. S., wskazujące, że w okresie od 26 czerwca 2010 r. do 17 lipca 2010 r. przebywał on poza granicami kraju ([...], [...]) i nie mógł przekazać skarżącemu wezwania sądu celem jego wykonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Oceniając powyższy wniosek należy uznać, iż zasługuje on na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu wnosząc go do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodabniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (postanowienie Sądu Najwyższego z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757).
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie należało przyjąć, iż dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jest dzień 17 lipca 2010 r., tj. ostatni, wskazany w oświadczeniu doradcy podatkowego M. S., dzień jego pobytu za granicą kraju. Dlatego też złożenie przez skarżącego w dniu 20 lipca 2010 r. (data nadania pocztowego), wniosku o przywrócenie terminu do osobistego podpisania skargi nastąpiło przed upływem ustawowego siedmiodniowego terminu do wniesienia tegoż wniosku. Ponadto skarżący równocześnie z wnioskiem dokonał czynności, której nie dokonał w terminie, tj. przesłał podpisaną przez siebie osobiście skargę.
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z uwagi na brak winy po stronie skarżącego w uchybieniu terminu. Wskazać należy, że dopiero osobiste przekazanie wezwania Sądu skarżącemu mogło wywołać zamierzony skutek. Doradca podatkowy M. S. nie mógł być bowiem pełnomocnikiem w niniejszej sprawie, gdyż nie spełniał wymagań określonych w art. 35 p.p.s.a., a zatem skarga musiała być podpisana osobiście przez skarżącego. Z uwagi jednak na fakt, iż wezwanie Sądu skierowane było do doradcy podatkowego M. S., który w okresie od 26 czerwca do 17 lipca 2010 r. przebywał za granicą, skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie nie mógł wykonać wskazanej tam czynności.
W tej sytuacji, Sąd uznał, że została spełniona przesłanka do przywrócenia terminu, określona w art. 87 § 2 p.p.s.a. i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.