Uzasadnienie
A. B. wraz ze skargą na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] września 2008 r. wystąpił (na urzędowym formularzu PPF z 9.12.2008 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż nie posiada nieruchomości ani przedmiotów wartościowych, zaś jedynym źródłem jego utrzymania jest pomoc materialna jaką otrzymuje od państwa polskiego w wysokości 750 zł miesięcznie. Wnioskodawca wskazał również, iż posiada oszczędności pieniężne w wysokości 50 zł.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).
Sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Przede wszystkim cudzoziemiec nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym. Przyjąć należało, iż pomoc materialna jaką uzyskuje od państwa polskiego jest pożytkowana na pokrycie kosztów niezbędnego utrzymania, zaś jej wysokość nie pozwala na udział w kosztach sądowych bez uszczerbku. Wysokość poczynionych oszczędności również nie daje podstawy do uznania, iż wnioskodawca jest w stanie samodzielnie partycypować w kosztach sądowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.