Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 lutego 2004 r. Spółka Akcyjna C. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z żądaniem wymierzenia - na podstawie art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) - grzywny Naczelnikowi Urzędu Celnego [...] w W. za to, że odmówił wyrażenia zgody na wprowadzenie do magazynu celnego skarżącej wykradzionych z tego składu alkoholi zagranicznych bez znaków akcyzy, w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Wyrokiem z dnia 13 października 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. wymierzającą należności celne od wyrobów alkoholowych wyprowadzonych z punktów sprzedaży detalicznej i magazynów prowadzonych przez Skarżącą w wolnym obszarze celnym usytuowanym na terenie [...] Portu Lotniczego W.. W w/w wyroku Sąd podniósł, iż z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że pracownicy Skarżącej dokonali kradzieży towarów z jej magazynów znajdujących się na terenie [...]Portu Lotniczego na O. oraz że w wyniku czynności operacyjnych policja odzyskała część skradzionego towaru.
W ocenie Sądu, w takim zakresie, w jakim odzyskany towar pochodził z pomieszczeń skarżącej w wolnym obszarze celnym, nie zachodzi przesłanka z art. 213 Kodeksu celnego (użycie lub zużycie towarów w wolnym obszarze celnym) i tym samym nie można skarżącej obciążać długiem celnym. Sąd stwierdził także, że organy celne nie mogą odmówić wprowadzenia do wolnego obszaru celnego towarów pochodzących z tego obszaru, odzyskanych po kradzieży.
Pismami z dnia 23 i 27 października, 19 listopada 2003 r. i 18 lutego 2004 r. Skarżąca zwróciła się do Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. o umożliwienie zwrotu odzyskanych alkoholi do magazynu znajdującego się na terenie wolnego obszaru celnego. Naczelnik Urzędu wyjaśnił, iż Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyłącznie decyzję organu drugiej instancji, stąd też Dyrektor Izby Celnej w W. musi najpierw rozpatrzyć odwołanie od decyzji wymiarowej, podjętej przez Naczelnika Urzędu w pierwszej instancji.
Nie zgadzając się z odmową wprowadzenia towarów do WOC, skarżąca złożyła skargę o wymierzenie Naczelnikowi Urzędu Celnego [...] w W.grzywny. W piśmie z dnia 26 marca skarżąca wyjaśniła, że nie skarży bezczynności Dyrektora Izby Celnej w W., jak to zakwalifikował jej skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, ale żąda wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o odrzucenie skargi wyjaśniając, iż w dniu [...] czerwca 2004 r. wydał decyzję, którą rozpatrzył odwołanie skarżącej od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w W. z dnia [...] lutego 2002 r., zatem skarga na bezczynność jest bezprzedmiotowa.
Pismem z dnia 30 czerwca 2004 r. Skarżąca rozszerzyła skargę na działania niezgodne z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego także na Dyrektora Izby Celnej w W. podtrzymując żądanie wymierzenia grzywny. W ocenie skarżącej decyzja Dyrektora Izby z dnia [...] czerwca 2004 r. jest sprzeczna z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13.10.2003 r. W kolejnym piśmie procesowym z dnia 16 lipca 2004 r. Skarżąca wnosiła o wymierzenie grzywny wskazując jako organ nie wykonujący wyroku wyłącznie Dyrektora Izby Celnej w W.. Jednocześnie do pisma załączona została kserokopia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] czerwca 2004 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Spółka Akcyjna C. wniosła o ukaranie grzywną Dyrektora Izby Celnej w W.(pierwotnie wniosek dotyczył Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W.), w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej u.p.s.a (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Stosownie do brzmienia w.w przepisu, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Jak wynika z powyższego prawo do wniesienia skargi o wymierzenie grzywny przysługuje w dwóch wypadkach:
w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności.
Skarżąca wniosła u ukaranie organów celnych grzywną za niezastosowanie się przez te organy do oceny prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13.10.2003 r. Zauważyć jednakże należy, iż niezastosowanie się przez organ do oceny prawnej wyrażonej w uzasadnieniu wyroku podlega kontroli instancyjnej i nie może być egzekwowane w trybie art. 154 u.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca skorzystała z przysługującego jej prawa do zaskarżenia decyzji, która w jej ocenie nie jest zgodna z wyrokiem Sądu uchylającym poprzednią decyzję. Sąd rozpatrując skargę na tę decyzję oceni, jaka opinia prawna została wyrażona przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13.10.2003 r. oraz czy Dyrektor Izby Celnej w W. zastosował się do tej opinii.
Niezastosowanie się do oceny prawnej zawartej w wyroku Sądu nie może być natomiast podstawą do ukarania organu grzywną w trybie art. 154 u.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), należało oddalić skargę jako niezasadną.