Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia... maja 2008r. S. K. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącemu w trybie art. 67 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) – dalej jako p.p.s.a. - w dniu... czerwca 2008r. (dowód: k-... akt sądowych). Pismem z dnia... lipca 2008r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi czyniąc jednocześnie zadość uchybionej czynności.
W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, iż w związku z poważną chorobą jego matki R. K. i sprawowaniem nad nią opieki w dniach....06.2008r. do....07.2008r. był nieobecny w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje.
W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że uzupełnienie braków formalnych skargi nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, który upływał z dniem... lipca 2008r.
Stosownie natomiast do treści przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, §2 i § 4 ustawy procesowej pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Zgodnie z literalnym brzmieniem cytowanego przepisu oraz jednolitą linią orzecznictwa, przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Jak to zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004r. (Sygn. Akt GZ 139/04), chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego uwzględniającego subiektywny miernik staranności wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności.
W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu skarżący S. K. nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. W uzasadnieniu wniosku nie wykazano bowiem, iż w zaistniałych okolicznościach podjęto wszelkie możliwe starania by dokonać czynności procesowej w zakreślonym terminie, tak by można było uznać, że skarżący działał z należytą starannością, i mimo jej zachowania nastąpiło uchybienie tego terminu.
W wezwaniu Sądu, które skarżący pokwitował osobiście... czerwca 2008r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k-... akt sądowych), określono dokładnie termin do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Udając się poza miejsce swojego zamieszkania skarżący był zatem poinformowany o skutkach ewentualnego niewykonania wezwania Sądu, którym było odrzucenie skargi.
Sprawując opiekę nad swoją matką R. K. w okresie od...06.2008r. do...07.2008r. skarżący mógł korzystając z pomocy innych osób starać się wykonać wezwanie Sądu nadając korespondencję w urzędzie pocztowym, co byłoby równoznaczne z wniesieniem jej do Sądu. Z uzasadnienia wniosku nie wynika również, aby R. K. cierpiała na dolegliwości wymagające hospitalizacji. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, istniała możliwość krótkotrwałego zastąpienia sprawowania opieki nad matką skarżącego przez inną osobę, a znając rygor zawarty w wezwaniu, którym było odrzucenie skargi stwierdzić należy, że skarżący nie podjął "największego w danych warunkach wysiłku" celem wykonania nałożonego przez Sąd obowiązku, czym dopuścił się winy w postaci niedbalstwa.
Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu.
Mając zatem na uwadze okoliczności rozpatrywanej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy procesowej, orzekł jak w sentencji postanowienia.