Uzasadnienie
Wnioskiem z 25 maja 2010r,. skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawca wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z żoną i córką, utrzymują się ze świadczeń rentowych skarżącego w wysokości 585,46 złotych i żony wnioskodawcy w wysokości 706,82 złotych, wynagrodzenia za pracę córki w wysokości 1700 złotych brutto oraz dopłat do gruntów rolnych w wysokości 8.626,68 złotych. Oświadczył, iż jest właścicielem nieruchomości rolnej o pow. ok. 10 ha fizycznych, domu o pow. 130 m2. Wskazał również, iż wspólnie z córką posiada samochód osobowy marki R. z 1999r. Innych nieruchomości, ruchomości i przedmiotów wartościowych nie posiadają. W odpowiedzi na wezwanie stwierdził, iż miesięczne wydatki kształtują się następująco: energia elektryczna – 200 złotych, leczenie – 250 złotych, gaz – 60 złotych, wyżywienie, ubranie, środki czystości – 1000 złotych oraz opał na zimę – 3000 złotych rocznie, koszty żniw – 3000 złotych rocznie, wynajęcie pracowników sezonowych 40 złotych dziennie.
Oświadczył, że nie posiadają żadnych lokat, rachunek bankowy posiada m.in. córka skarżącego, którego stan oscyluje w granicach 500 złotych. Wyjaśnił także, iż rocznie uzyskuje dopłaty do gruntów w wysokości ok. 8500 złotych, posiada bydło hodowlane w ilości [...] krów, [...] jałówek i [...] byków, które zdaniem skarżącego nie przynosi żadnych dochodów.
Postanowieniem z 25 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 702 zł, zaś w pozostałym zakresie oddalił wniosek. Na postanowienie to skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia, nie wniósł środka zaskarżenia w postaci zażalenia.
Wyrokiem z 8 marca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] kwietnia 2010r.
W dniu 5 maja 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna pełnomocnika skarżącego od wyroku wydanego w sprawie wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wniosku skarżący przywołał te same argumenty co we wniosku z 25 maja 2010r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozwalają na zmianę wydanego w tym przedmiocie rozstrzygnięcia, ale tylko w razie zmiany okoliczności sprawy. Strona – jeżeli jej poprzedni wniosek załatwiony został negatywnie – może złożyć kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Natomiast Sąd, rozpoznając ponowny wniosek ocenia, czy nastąpiła zmiana okoliczności i czy zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a. Bez zmiany okoliczności brak jest jednakże podstaw do jakiejkolwiek modyfikacji wcześniej wydanego postanowienia.
W ocenie Sądu okoliczności powołane przez skarżącego w formularzu PPF z 5 maja 2011r. nie dają podstawy do przyjęcia, iż wystąpiły przesłanki, o których mowa w cytowanym art. 165 p.p.s.a. Podkreślić należy, że chociaż przepisy powołanej ustawy dopuszczają możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy, dla zmiany stanowiska Sądu konieczna jest jednak zmiana okoliczności na podstawie, których odmówiono uprzednio przyznania przedmiotowego prawa (w przedmiotowej sprawie przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi i w pozostałym zakresie wniosek oddalono), a zmiana tych okoliczności w niniejszej sprawie nie wystąpiła.
Z uzasadnienia ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie wynika aby sytuacja osobista i majątkowa skarżącego uległa jakimkolwiek zmianom, a co więcej uległa pogorszeniu, co ewentualnie mogłoby skutkować przyznaniem prawa pomocy. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy jest w zasadzie tożsamy z wnioskiem, który był już przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wskazuje te same fakty, tj. swoje i żony kłopoty zdrowotne oraz podaje dochody, które również nie uległy zasadniczej zmianie (rozpoznając wniosek z 25 maja 2010r. skarżący podał, iż jego dochody wynoszą 3711,17 złotych, natomiast obecnie wskazuje, że jego dochody wynoszą 3715,71 złotych).
Mając powyższe na uwadze w przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, by w okresie od wydania postanowienia z 25 października 2010 r. do momentu zapadnięcia niniejszego postanowienia, nastąpiła istotna zmiana okoliczności dotyczących jego sytuacji majątkowej, co uzasadniałoby wydanie postanowienia o treści innej, niż treść postanowienia z 25 października 2010 r. W ocenie Sądu sytuacja majątkowa skarżącego została rozpoznana wskazanym prawomocnym postanowieniem z 25 października 2010 r. i nie uległa pogorszeniu. Co więcej również sam skarżący w ponownym wniosku nie powołuje okoliczności, które mogłyby wskazywać na pogorszenie jego sytuacji finansowej.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 165 p.p.s.a, Sąd postanowił jak w sentencji