Uzasadnienie
Postanowieniem z 25 lipca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2012 r.
Wnioskiem z 3 sierpnia 2012r. A. O. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z dorosłym, bezrobotnym synem. Posiada dom o powierzchni 100 m2 i nieruchomość rolną o powierzchni 1,69 ha. Stwierdził, że miesięcznie na leki wydaje 350 złotych oraz wpłaca 600 złotych z tytułu prowadzonego wobec niego postępowania egzekucyjnego dotyczącego zaległości z tytułu tzw. renty plastycznej. Do wniosku załączył odcinek emerytury oraz tytuł wykonawczy. Z odcinaka emerytury wynika, że otrzymuje świadczenie w wysokości 2402,92 złotych brutto miesięcznie. Po potrąceniu z niej zaliczki na podatek dochodowy, składki ma ubezpieczenie zdrowotne, a także sumy egzekwowanej na pokrycie należności z tytułu tzw. renty planistycznej, wysokość świadczenia do wypłaty wynosi 1.385,93 zł.
W związku z tym, że dane zawarte we wniosku okazały się niewystarczające do oceny sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych, zarządzeniem z 8 sierpnia 2012r. wezwano skarżącego do uzupełnienia przedmiotowego wniosku przez udzielenie odpowiedzi na postawione pytania i nadesłanie stosownych dokumentów, w terminie siedmiu dni pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty.
W dniu 3 września 2012r. (data złożenia) skarżący nadesłał dodatkowe oświadczenie, w którym m.in. wskazał, że posiada 14-to letni samochód osobowy oraz rachunek bankowy ze stanem w wysokości 0 złotych. Przedmiotowy samochód wykorzystywany jest przez syna do transportu skarżącego do szpitala. Syn skarżącego jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Podał, że dopłat do gruntów rolnych za 2012r. jeszcze nie otrzymał. Dodatkowo wyjaśnił, że obecnie nie stać jest jego na opłacenie całości kosztów leczenia (lekarstwa, proteza itp.). Do pisma załączył m.in. zaświadczenie o powierzchni posiadanych gruntów, wyciąg z rachunku bankowego, kserokopię dowodu rejestracyjnego pojazdu i recepty.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może być przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.
Oznacza to, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną.
Sytuacja materialna skarżącego jest trudna i uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w postaci ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika i zwolnienia od kosztów sądowych. Oceniając wniosek skarżącego wzięto pod uwagę jego sytuację majątkową, oraz dochody. Dochód uzyskiwany ze świadczenia emerytalnego oraz niewielkiego gospodarstwa rolnego, po uwzględnieniu koniecznych wydatków dwuosobowej rodziny, pozwala wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Ponadto przy rozpoznawaniu wniosku wzięto pod uwagę, iż skarżący wraz z synem nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
W związku z powyższym na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.