Uzasadnienie
S. K. (dalej także: wnioskodawczyni, strona, skarżąca) zwróciła się do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (dalej: KRRiT) o umorzenie zaległości w opłacaniu abonamentu RTV, powołując się na przedawnienie zaległości. W związku z tym wnioskiem, KRRiT zwróciła się do wnioskodawczyni o uzupełnienie wniosku o dokumenty świadczące o jej sytuacji majątkowej i rodzinnej.
Strona przy piśmie z dnia 11 kwietnia 2014 r. nadesłała żądane dokumenty w postaci aktualnej decyzji rentowej, zaświadczeniu o zarobkach członków rodziny oraz zaświadczenie o liczbie osób pozostających w gospodarstwie domowym i pobieraniu nauki przez dzieci.
Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] KRRiT umorzyła S. K. zaległość w płatności opłaty abonamentowej za okres od 1 maja 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. w wysokości 149,20 zł. wraz z odsetkami.
W ustawowym terminie strona wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy, domagając się umorzenia całej kwoty z uwagi na trudną sytuację materialną.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] KRRiT utrzymała w mocy decyzję z dnia 3 lipca 2014 r.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgodnie z informacją otrzymaną od Poczty Polskiej S.A. zaległości strony za okres od 1 stycznia 2008 r. do 30 kwietnia 2013 r. zostały objęte tytułem wykonawczym nr [...] z dnia 29 kwietnia 2013 r., który został w całości zrealizowany przez Urząd Skarbowy.
Jednocześnie KRRiT podkreśliła, że nie przysługują jej żadne uprawnienia w zakresie postępowania egzekucyjnego dotyczącego zaległości w opłatach abonamentowych, prowadzonych na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. 2012 poz. 1015 ze zm.). Nie może zatem ona ani uchylić wystawionych tytułów wykonawczych, ani zawiesić postępowania egzekucyjnego. Natomiast w zakresie objętym kompetencją KRRiT żądanie zostało uwzględnione w decyzji z dnia 3 lipca 2014 r. Stąd organ nie znalazł podstaw do jej uchylenia.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi S. K. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze wskazała ona, że nie była w stanie opłacać abonamentu z uwagi na sytuację materialną, stąd wnosi o jej umorzenie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podkreślając, że w sytuacji uwzględnienia żądania skarżącej w zakresie całej istniejącej zaległości, skarga jest niezrozumiała.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 powołanej ustawy). W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm. - określanej dalej jako p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 26 stycznia 2015 r. umarzała zaległości opłat abonamentowe skarżącej za okres od 1 maja 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. O umorzenie tych zaległości skarżąca wnioskowała pismem z dnia 13 stycznia 2014 r. powołując się wpierw na przedawnienie, a następnie na trudną sytuację materialną.
Jako podstawę decyzji wskazano art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 10 ust. 1 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (tj. Dz. U. 2014 r. poz. 1204) wedle którego w wyjątkowych sytuacjach, jeżeli przemawiają za tym szczególne względy społeczne lub przypadki losowe, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji może umorzyć lub rozłożyć na raty zaległości w płatności opłat abonamentowych, odsetki za zwłokę w ich uiszczaniu, opłatę, o której mowa w art. 5 ust. 3, oraz odsetki za zwłokę w jej uiszczeniu.
Zgodnie z ustalonym przez organ stanem faktycznym, skarżąca w chwili wydawania decyzji posiadała zaległości w opłacie abonamentowej w wysokości 149,20 zł, obejmującą okres od 1 maja 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. i w tym zakresie podjął decyzję umarzającą te zaległości wraz z odsetkami.
Ponadto ustalono, że występowały zaległości w opłatach abonamentowych obejmujące okres od 1 stycznia 2008 r. do 30 kwietnia 2013 r. zostały objęte tytułem wykonawczym nr [...] r., który zgodnie z informacjami pozyskanymi od Poczty Polskiej S.A. – podmiotu uprawnionego do wykonania w drodze egzekucji obowiązku uiszczania opłat abonamentowych – został zrealizowany w całości.
KRRiT dokonała zatem umorzenia jedynych istniejących zaległości w opłatach abonamentowych, występujących po stronie skarżącej.
Na podstawie zwięzłych w treści pism skarżącej w postępowaniu administracyjnym, jak również krótkiej treści skargi, opierając się o ustalony przez organy stan faktyczny sprawy, Sąd uznaje, że rzeczywistą intencją S. K. było odzyskanie kwot ściągniętych w toku postępowania egzekucyjnego, stanowiących zaległość w opłatach abonamentowych.
Działanie to nie mogło jednakże przynieść pożądanego skutku.
Zgodnie bowiem z ustawą o opłatach abonamentowych w sprawach indywidualnych abonentów KRRiT właściwa jest jedynie w zakresie przyznawania ulg w spłacie zaległości tych należności. KRRiT nie posiada również kompetencji w zakresie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Opłaty abonamentowe są pobierane przez Pocztę Polską. Operator ten kontroluje także wykonywanie obowiązku uiszczania opłaty abonamentowej, a kierownicy jednostek pocztowych są uprawnieni do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej ww. obowiązku.
W związku ze ściągnięciem zaległości obejmujących znaczny okres w drodze postępowania egzekucyjnego, KRRiT mogła dokonać rozstrzygnięcia jedynie w takim zakresie, w jakim faktycznie one występowały, tj. od 1 maja 2013 r. do 31 grudnia 2013 r., co zresztą uczyniła, uwzględniając żądanie skarżącej. Natomiast kwestia pozostałych kwot pozostaje już poza granicami tego konkretnego postępowania.
Z wyżej przedstawionych przyczyn Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę.