Uzasadnienie
Pismem z 12 sierpnia 2009r. K. K., obywatel F. wniósł skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] lipca 2009r. nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy. Do skargi dołączył wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazując, iż jego adres korespondencyjny to: Ośrodek dla Uchodźców ul. [...]
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 8 października 2009r., tut. Sąd przesłał cudzoziemcowi odpis odpowiedzi na skargę z 29 września 2009r. Przesyłka sądowa została skierowana na podany w skardze adres skarżącego, jednak została zwrócona z adnotacją Ośrodka dla Uchodźców: "adresat wyprowadził się".
Ponownie przesłana skarżącemu przesyłka sądowa zawierająca postanowienie referendarza sądowego z 16 października 2009r. skierowana na ww. adres została zwrócona z adnotacją: "adresat wyprowadził się".
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 26 października 2009r. tut. Sąd zwrócił się do Ośrodka z zapytaniem, czy znany jest nowy adres pobytu cudzoziemca, jeżeli tak to o jego wskazanie, celem doręczenia pism sądowych.
W odpowiedzi na zarządzenie Sądu, pismem z 3 listopada 2009r., Ośrodek poinformował, iż cudzoziemiec w dniu 9 października 2009r. utracił prawo do pomocy socjalnej w związku z czym opuścił Ośrodek, nie wskazując aktualnego miejsca pobytu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwana dalej ppsa) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu.
W związku z tym, iż zarządzenia i postanowienia Sądu nie można doręczyć skarżącemu, z uwagi na brak adresu, pod którym mógłby on odebrać korespondencję, a tym samym nadać sprawie dalszego biegu, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 i art. 131 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.