Uzasadnienie
W dniu [...] stycznia 2014 r. "H." Sp. z o.o. w W. złożyła do Fundacji Małych Średnich Przedsiębiorstw w W. (Regionalnej Instytucji Finansującej dalej zwanej "RIF") wniosek o dofinansowanie realizacji projektu "[...]".
Przedmiotowy wniosek złożony został w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Oś priorytetowa 8 Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.2 Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B. Wniosek o dofinansowanie zarejestrowany został pod numerem [...].
Pismem z [...] maja 2013 r. RIF poinformowała Spółkę o wyniku oceny merytorycznej, w rezultacie której wniosek uzyskał [...] punktów, co spowodowało, że nie został przekazany do przyznania dofinansowania. Wskazano, że z uwagi na wyczerpanie środków finansowych dostępnych w ramach I konkursu Działania 8.2 PO IG w roku 2014 dofinansowanie zagwarantowane zostało jedynie projektom, które osiągnęły minimum [...] pkt. W związku z powyższym projekt został umieszczony na tzw. liście rezerwowej projektów i obecnie z uwagi na brak dostępnych środków nie jest możliwe podpisanie umowy o jego realizację. Dalej poinformowano wnioskodawcę o wynikach oceny i kryteriach fakultatywnych, w odniesieniu do których projekt nie uzyskał maksymalnej liczby punktów.
W powyższym rozstrzygnięciu zawarto również pouczenie o prawie do złożenia w terminie 14 dni protestu, wskazując wymogi formalne i tryb postępowania w zakresie tego środka odwoławczego. Wynik oceny merytorycznej został Spółce doręczony w dniu [...]maja 2014 r.
Pismem z dnia [...] maja 2014 r. Spółka złożyła protest na informację zawartą w piśmie RIF z [...] maja 2014 r., zarzucając, iż ocena wniosku została przeprowadzona nieprawidłowo tzn. projektowi przyznano niższą liczbę punktów, niż, jej zdaniem należałoby w kryterium fakultatywnym nr 3.
Powyższe pismo Spółka złożyła bezpośrednio w Instytucji Pośredniczącej - Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji – Departamencie Funduszy Strukturalnych w tym samym dniu.
Instytucja Pośrednicząca przesłała protest do RIF (nadając przesyłkę w placówce pocztowej w dniu [...] czerwca 2014 r.), gdzie wpłynął on w dniu [...] czerwca 2014 r.
Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw poinformowała Spółkę, powołując przepis art. 30b ust. 11 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, że protest nie podlega rozpatrzeniu, ponieważ został wniesiony do niewłaściwej instytucji, a nadto po upływie terminu do jego wniesienia. Fundacja wyjaśniła, iż zgodnie z pouczeniem zawartym w piśmie stanowiącym ocenę wniosku, wniesienie protestu powinno nastąpić do właściwej instytucji pośredniczącej tj. Ministra Administracji i Cyfryzacji za pośrednictwem RIF W tym kontekście, zdaniem Fundacji protest bezpośrednio wniesiony do Ministra jest protestem wniesionym do instytucji niewłaściwej.
Dalej wskazano, że w związku z odebraniem pisma o wynikach oceny wniosku w dniu [...] maja 2014 r. termin do złożenia protestu upłynął w dniu [...] maja 2014r. Skoro protest został złożony w Fundacji w dniu [...] czerwca 2014r., termin do jego wniesienia nie został zachowany. W powyższym piśmie nie znalazło się pouczenie o środkach zaskarżenia. Informacja o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia doręczona została Spółce w dniu [...] czerwca 2014r. W dniu [...] czerwca 2014r. do RIF wpłynęło pismo zatytułowane " odwołanie". Natomiast w dniu [...] czerwca 2014r. H. Sp. z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Fundacji Małych Średnich Przedsiębiorstw z [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Jako stronę przeciwną Spółka wskazała w skardze Fundację Małych Średnich Przedsiębiorstw w W. Zarzucając wydanemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 30 a i art. 30b ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skarżąca wniosła o stwierdzenie, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia zostało przeprowadzone w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi właściwemu oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła w pierwszej kolejności zarzuty nieprawidłowej wykładni terminu do wniesienia protestu poprzez błędne, jej zdaniem utożsamienie je z wpływem do RIF. Wskazała, że termin ten został zachowany bowiem wnioskodawca wniósł protest do właściwej instytucji w rozumieniu art. 30 b ustawy o polityce rozwoju oraz Procedury odwoławczej. W ocenie skarżącej fakt wniesienia protestu bezpośrednio do właściwej instytucji rozpatrującej protest istotnie niezgodnie z pouczeniem, nie neguje prawidłowego wniesienia w zakresie terminu. Zdaniem skarżącej RIF stosuje nieprawidłowa wykładnię właściwej instytucji, do której ma zostać wniesiony protest utożsamiając się z Instytucją Pośredniczącą. Na koniec wskazano, że uchybieniem wnioskodawcy było jedynie niezgodne z pouczeniem wniesienie protestu bezpośrednio do właściwej instytucji, nie zaś za pośrednictwem Regionalnej Instytucji Finansujące, w której przeprowadzono ocenę projektu.
W sprawie niniejszej odpis skargi został doręczony Ministrowi Administracji i Cyfryzacji jako Instytucji Pośredniczącej, Polskiej AgencjiRozwoju Przedsiębiorczości (PARP) będącej Instytucją Pośrednicząca II stopnia i wskazanej w skardze przez skarżącą Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw w W., stanowiącą Regionalną Instytucją Finansującą (RIF).
W odpowiedzi na skargę Minister Administracji i Cyfryzacji wskazał, że nie posiada legitymacji biernej do występowania w sprawie, bowiem zaskarżona informacja została wystosowana do skarżącej przez organ I instancji Regionalną Instytucję Finansującą, działającą z ramienia Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości zgodnie z kompetencjami wynikającymi z zawartych porozumień.
Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw (RIF) wniosła o odrzucenie skierowanej wobec niej skargi, jako złożonej przeciwko niewłaściwemu organowi, ewentualnie o jej oddalenie. Wskazała, że pełniąc w funkcję Regionalnej Instytucji Finansującej wykonuje jedynie zadania zlecone jej na podstawie umowy ramowej i umowy wsparcia zawartej z PARP, a zlecenie, o którym mowa wyżej, stanowi podstawę do udzielenia RIF pełnomocnictwa przez PARP. Wskazując na swoje umocowanie do działania w ramach POIG Fundacja przedstawiła utrwalony w orzecznictwie pogląd zapoczątkowany postanowieniem NSA z 8 lipca 2010r. sygn. akt II GZ 138/10 i prezentowany, jak wskazała konsekwentnie w dalszym orzecznictwie, zgodnie z którym Regionalna Instytucja Finansująca nie jest organem administracji publicznej, a jej zakres zadań ma charakter pomocniczy w stosunku do Instytucji Wdrażającej - Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości.
W tej sytuacji organem w niniejszym postępowaniu winna być - Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, a nie Regionalna Instytucja Finansująca. Odnosząc się natomiast do zarzutów merytorycznych RIF podtrzymała stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu.
Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości przedstawiła swoje stanowisko na rozprawie przed WSA w Warszawie w dniu 23 lipca 2014 r., wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1259 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Z kolei, w myśl art. 30e ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52 - 55, art. 61 § 3 - 6, art. 115 - 122, 146, 150 i 152 tej ustawy.
Przy czym zauważyć należy, że w niniejszej sprawie mają w niej zastosowanie przepisy u.z.p.p.r. w brzmieniu obowiązującym od dnia 28 czerwca 2013r. Z treści art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2013 r., poz. 714) wynika, iż w przypadku gdy wnioskodawcy w ramach określonego programu operacyjnego na lata 2007-2013 przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu, stosuje się przepisy art. 30a ust. 3 i art. 30b ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z uwzględnieniem ust. 2.
Ponadto wskazać należy, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa). Ponadto zgodnie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisie tym przewidziane jest uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą.
Badając w tym kontekście zarzuty skargi, stwierdzić należy, że nie jest ona zasadna albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie formalne o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia oraz poprzedzające jego wydanie czynności organu odpowiadają prawu.
W pierwszej jednak kolejności ustalenia wymaga przyjęcie właściwego w sprawie organu administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona jak również dopuszczalności skargi na rozstrzygnięcie o pozostawienie protestu bez rozpatrzenia, co do której to dopuszczalności organ administracyjny występujący w sprawie (PARP), co prawda nie podnosił zastrzeżeń bowiem wniósł o oddalenie, a nie odrzucenie skargi.
W obu powyższych kwestiach Sąd uznał, że brak jest podstaw do odrzucenia skargi jako wniesionej przeciwko niewłaściwemu organowi wobec uznania iż organem administracji publicznej, którego rozstrzygnięcie zostało zaskarżone jest występująca w sprawie Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, jak również w ocenie Sądu dopuszczalna jest sądowa kontrola rozstrzygnięcia formalnego o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia na podstawie art. 30 b ust 11ustawy z 6 grudnia o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest jak wyżej wskazano informacja o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, dokonana przez Regionalną Instytucję Finansującą (działającą na podstawie umowy zawartej z Instytucją Wdrażającą – PARP), kończąca postępowanie odwoławcze w tej sprawie.
Jest bezsporne, że Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw w W. pełni rolę w przedmiotowym działaniu rolę Regionalnej Instytucji Finansującej zgodnie z zawartą w tej mierze umową z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości. Zadania Fundacji jako RIF zostały określone w umowie jak również wynikają z załącznika 4.3 Opis systemu wdrażania działań zawartego w Szczegółowym opisie priorytetów PO IG 2007- 2013. Priorytet 8 Społeczeństwo informacyjne, Działanie 8.2. Wskazano tam, że RIF wykonuje zadania związane z realizacją działań w ramach Programu Innowacyjna Gospodarka, w tym w ramach przedmiotowego działania Fundacja pełniąc obowiązki Regionalnej Instytucji Finansującej przyjmuje wnioski o dofinansowanie, dokonuje ich oceny formalnej i merytorycznej zgodnie z kryteriami wyboru projektów zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący PO IG., zapewnia obsługę Komisji Konkursowej, przygotowuje i przekazuje do Instytucji Wdrażającej (Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości) listę projektów rekomendowanych do dofinansowania, przyjmuje, weryfikuje i przekazuje do PARP wnioski o płatność.
W tej sytuacji zatem należy podzielić i przyjąć pogląd, że ma ona charakter pomocniczy w stosunku do Instytucji Wdrażającej – Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości Stanowisko powyższe wyrażone zostało przez NSA w cytowanym przez RIF postanowieniu z dnia 8 lipca 2010r. w sprawie II GZ138/10, zgodnie z którym tak ukształtowana rola Regionalnej Instytucji Finansującej uniemożliwia przyjęcie, że jest to organ administracji publicznej w rozumieniu art. 13 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z powyższym uznać zatem należy, że organem administracji publicznej którego działalność została zaskarżona jest biorąca udział w sprawie Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, dlatego w ocenie Sądu istniały podstawy do merytorycznego rozpoznania skargi.
Natomiast badając w ramach przewidzianych prawem kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu z urzędu dopuszczalność przedmiotowej skargi w oparciu o treść przepisów mającej w sprawie zastosowanie ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. 2009 Nr 84 poz. 712) wskazać należy, iż zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy skarga do sądu może być wniesiona po wyczerpaniu procedury odwoławczej oraz w przypadku, o którym mowa w art. 30i pkt 1 - czyli po pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia ze względu na wyczerpanie środków na dofinansowanie projektów w danym konkursie (programie operacyjnym). W myśl art. 30c ust. 2, skarga jest warunkowana otrzymaniem przez wnioskodawcę informacji o uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu (art. 30b ust. 9), ewentualnie informacji o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia w przypadku określonym w art. 30 i pkt 1. Jednakże choć ustawa nie wymienia w art. 30 c informacji o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia z bezpośrednim wskazaniem na art. 30b ust. 11, to jak wskazano w orzecznictwie (sygn. akt V SA/Wa703/14) z czym należy się w zupełności zgodzić pojęcie "nieuwzględnienie protestu" (o którym mowa w przepisie art. 30 b ust. 9 rozumieć należy szeroko tzn. w taki sposób, iż pojęcie to obejmuje swoim zakresem nie tylko rozstrzygnięcie merytoryczne ale także to, o którym mowa w art. 30 b ust.
11. Za taką interpretacją omawianych tu przepisów przemawia przede wszystkim to, iż z punktu widzenia celu i przedmiotu postępowania konkursowego najważniejsze jest to, czy treść rozstrzygnięcia może być uznana za informację pozytywną (art. 30 a ust. 2 i 3) albo informację negatywną (art. 30 b ust. 2 pkt 1 i pkt 2). Rozpatrując przepis art. 30 b ust. 9 ustawy w tym kontekście należy uznać, że "przypadkiem nieuwzględnienia protestu" jest każde rozstrzygnięcie, które nie jest zgodne z żądaniem protestu i wszystkimi jego zarzutami, chyba że w następstwie ponownej oceny projekt otrzymał dofinansowanie.
Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności opowiedzieć się należy za dopuszczeniem kontroli sądowej także w przypadku pozostawienia protestu bez rozpatrzenia na podstawie którejkolwiek z podstaw wymienionych w art. 30b ust. 11 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, co obligowało w takiej sytuacji organ do zawarcia właściwego pouczenia Spółki w informacji zawartej w piśmie Fundacji z dnia [...] czerwca 2014. o przysługującym jej środku zaskarżenia.
Wskazać ponadto należy, iż przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie RIF, działającej w imieniu PARP z [...] czerwca 2014 r. o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia. W tym miejscu przypomnienia wymaga, że tryb wnoszenia oraz rozpoznawania środków odwoławczych winien odpowiadać uregulowaniu przyjętemu w systemie realizacji danego programu operacyjnego. W przedmiotowej sprawie procedurę odwoławczą określa powoływana wyżej ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz Załącznik 4.4. Procedura odwoławcza do Szczegółowego Opisu Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (22 października 2013).
W § 7 ust 1 wskazanego wyżej Załącznika 4.4. Szczegółowego opisu priorytetów PO IG ustalono, iż o pozostawieniu bez rozpatrzenia na podstawie art. 30 b ust. 11 informuje wnioskodawcę Instytucja, która przekazała wnioskodawcy pismo informujące o negatywnych wynikach oceny projektu, w terminie 15 dni od dnia w którym otrzymała protest, wraz z podaniem uzasadnienia. W przedmiotowej sprawie zatem instytucją uprawnioną do przesłania pisma zawierającego informację o negatywnych wynikach oceny projektu była Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw działająca jako Regionalna Instytucja Finansująca z upoważnienia PARP. Ona też w dniu [...] czerwca 2014 r. sporządziła pismo stanowiące rozstrzygniecie o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia.
Mając na uwadze wyżej wskazane rozważania zaskarżone rozstrzygnięcie jest zatem rozstrzygnięciem organu administracji publicznej jakim jest PARP, bowiem zawarte zostało w piśmie działającej z ramienia PARP Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw formie odpowiadającej przypisanym kryteriom formalnym tego pisma.
Odnosząc się natomiast do treści zaskarżonej informacji tj. oceny realizacji przesłanek określonych treścią przepisu art. 30 b ust. 11 u.o.z.p.p.r., wskazać należy, iż w tym zakresie działanie organu o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia uznać należy za prawidłowe. Poza sporem pozostaje, że pismo skarżącej, stanowiące protest złożone zostało niezgodnie z pouczeniem zawartym w piśmie z dnia [...] maja 2014r., w myśl którego protest należy złożyć w terminie 14 dni kalendarzowych od dnia doręczenia pisma informującego o negatywnym wyniku oceny projektu i że należy go wnieść do instytucji Pośredniczącej Ministra Administracji i Cyfryzacji za pośrednictwem Regionalnej Instytucji Finansującej, co oznacza, że w tym wypadku instytucją właściwą do złożenia protestu była RIF (Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw w W.). Z tego względu nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja Skarżącej, że protest złożony został prawidłowo i w terminie wniesiony chociaż niezgodnie z pouczeniem bowiem bezpośrednio do właściwej Instytucji Pośredniczącej tj. Ministra Administracji i Cyfryzacji.
Wskazać w tym miejscu należy, że art. 30 b ust 5 ustawy o polityce rozwoju przewiduje, że protest jest wnoszony bezpośrednio albo za pośrednictwem instytucji, która dokonała oceny projektu, do właściwej instytucji zarządzającej, zgodnie z pouczeniem, o którym mowa w art. 30a ust.
- 3. Z kolei w myśl tej ostatniej regulacji właściwa instytucja, pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach poszczególnych etapów oceny jego projektu wraz z podaniem otrzymanej punktacji lub informacji o spełnieniu bądź niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Informacja ta zawiera uzasadnienie oceny, a w przypadku gdy ocena jest negatywna - także pouczenie o możliwości wniesienia protestu, w trybie i na zasadach określonych w art. 30b, zawierające wskazanie:
- 1) właściwej instytucji zarządzającej, do której należy wnieść protest;
- 2) terminu wniesienia protestu;
- 3) formy i trybu wniesienia protestu;
- 4) konieczności spełnienia wymogów formalnych, o których mowa w art. 30b ust. 6.
Zatem właściwym w sprawie, zgodnie z otrzymanym pouczeniem wynikającym również z regulacji zawartej w Załączniku 4.4 Procedury odwoławczej był tryb złożenia protestu wskazany w pouczeniu, zawartym w piśmie z dnia [...] maja 2014r. tj. do Ministra Administracji i Cyfryzacji za pośrednictwem RIF, która zgodnie z przewidzianym w § 8 pkt 5. Procedury odwoławczej postępowaniem dokonuje autokontroli projektu, a w przypadku odmowy uznania protestu za zasadny obowiązana jest przesłać protest do Instytucji Wdrażającej (PARP), która z kolei z własną rekomendacją przesyła następnie protest do Instytucji Pośredniczącej tj. w sprawie niniejszej Ministra Administracji i Cyfryzacji. W tej sytuacji skoro nie zachowując trybu wniesienia protestu, zgodnie z otrzymanym pouczeniem skarżąca wniosła w dniu [...] maja 2014r. protest bezpośrednio do Ministra, ten zaś przekazał ten protest zgodnie z właściwością Fundacji, do której wpłynął w dniu [...] czerwca 2014 r. (poza sporem pozostaje, że termin do wniesienia protestu upływał w dniu [...] maja 2014 r.), to tym samym prawidłowo uznano, że wniesiony po terminie podlega pozostawieniu go bez rozpatrzenia na podstawie art. 30 b ust 11 pkt 1 ustawy o polityce rozwoju.
W tym miejscu wskazać bowiem należy, że zgodnie z zapisem §6 pkt 13 Załącznika 4.4 Procedury odwoławczej w ramach PO iG termin 14 dniowy na wniesienie protestu należy uznać za zachowany jeżeli przed jego upływem protest wpłynie do instytucji właściwej do złożenia protestu lub został nadany w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 20112r. Prawo pocztowe lub u kuriera (decyduje data stempla pocztowego). Skoro skarżąca nadała w terminie przesyłkę do instytucji niewłaściwej, za datę złożenia protestu należy uznać dzień, w którym przesyłka ta wpłynęła do instytucji właściwej do złożenia protestu.
Zgodnie z art. 30 b ust 11 ustawy o polityce rozwoju protest nie podlega rozpatrzeniu, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia, o którym mowa w art. 30a ust. 3, został wniesiony:
- 1) po terminie,
- 2) do niewłaściwej instytucji,
- 3) przez podmiot inny niż wskazany w art. 29 ust. 2 pkt 2,
- 4) bez spełnienia wymogów określonych w ust. 6
- - o czym właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie.
Nie ulega wątpliwości, iż informacja o negatywnej ocenie projektu z dnia [...] maja 2014r zawiera prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia protestu oraz zawiera treść art. 30 b (ust. 6 i ust. 11).
Reasumując zatem, w ocenie Sądu niezasadne okazały się zarzuty skargi naruszenia art. 30 a oraz 30 b ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. Złożony zatem w sposób niewłaściwy i po terminie protest uzasadniał konieczność pozostawienie go bez rozpatrzenia w oparciu art. 30b ust. 11 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Mając powyższe na względzie na podstawie art. 30 c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, Sąd skargę oddalił.