Uzasadnienie
W. B. w skardze na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Jej zdaniem w przypadku wykonania ww. decyzji zachodzi bardzo realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreśliła, osiągane miesięczne dochody nie dają jej możliwości uiszczenia wymaganej zaskarżoną decyzją kwoty, bez jednoczesnego spowodowania poważnych trudności jak też istotnego uszczerbku w jego stanie majątkowym, a tym samym w codziennej egzystencji. Wskazała, iż nie ma stałego zatrudnienia i pozostaje na utrzymaniu rodziców. Nie posiada własnych dochodów, od końca sierpnia 2016 roku nie prowadzi działalności gospodarczej a na chwilę obecną nie jest również zgłoszona do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jako podlegająca obowiązkowemu ubezpieczeniu. W roku 2015 jej dochód wyniósł 3.842,36 zł a w roku 2016 po odliczeniach 16.574,41 zł. (oświadczenie o środkach utrzymania, deklaracje podatkowe PIT-36L oraz PIT-B za rok 2015 oraz 2016, zaświadczenie z ZUS z dnia 22 czerwca 2017 roku oraz wydruk z CEIDG). Stwierdziła, że realiach przedmiotowej sprawy, biorąc pod uwagę roczny przychód i wysokość wymierzonej kary (48.000 zł), to znaczna dysproporcja pomiędzy tymi dwoma wartościami wskazuje wyraźnie, że w razie braku udzielenia tymczasowej ochrony z art. 61 p.p.s.a. mogą wystąpić trudne czy wręcz niemożliwe do odwrócenia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 tego przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
W rozpatrywanej sprawie wniosek dotyczy decyzji, którą Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] utrzymał w mocy decyzję o wymierzeniu skarżącej kary pieniężnej w wysokości 48000 zł.
W ocenie Sądu argumenty skarżącej uzasadniają zastosowanie w sprawie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Zasadnie w tym względzie skarżąca zwróciła uwagę, iż zapłacenie kary znacznie wykracza poza jej możliwości finansowe a w takiej sytuacji udzielenie ochrony tymczasowej jest w zasadzie niezbędne jednocześnie konieczne z uwagi na zapewnienie skarżącej egzystencji przynajmniej na minimalnym poziomie.
Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.