Uzasadnienie
Pismem z 17 grudnia 2016r. W. K. (dalej: Strona skarżąca) reprezentowane przez A.K. wniosło za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] listopada 2016r. nr [...], w przedmiocie ustalenia kwoty 10.625,67 zł jako nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V z 26 stycznia 2017r. Strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 400 zł w terminie 7 dni (od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu) pod rygorem odrzucenia skargi. A następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 26 stycznia 2017r. Strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentów wykazujących uprawnienie A.K. do jednoosobowej reprezentacji W.K. tj. statutu K. wraz z uchwałami o powołaniu i składzie jego organów, wypisu z rejestru kół łowieckich, również w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Oba wezwania kierowane do strony skarżącej - dotyczące wpisu sądowego od skargi oraz wykazania sposobu reprezentacji Skarżącego - zostały doręczone stronie skarżącej - w dniu 21 lutego 2017r. (k. 14 akt sądowych). Termin do uiszczenia należnego w sprawie wpisu sądowego oraz nadesłania dokumentów upłynął zatem z dniem 28 lutego 2017r.
W aktach sprawy znajduje się ponadto potwierdzenie faktu, że opłata nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do dnia 10 marca 2017r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 214 §1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (w tym skargę wniesioną w niniejszej sprawie – zob. art. 230 p.p.s.a.).
W związku z tym, że skarga nie została opłacona, w trybie art. 220 §1 p.p.s.a. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wymaganego wpisu. W myśl art. 220 §1 p.p.s.a., sąd nie podejmie bowiem żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 §1 i 3 p.p.s.a.).
Brak fiskalny skargi miał być zatem usunięty w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie strony skarżącej o wpis sądowy od skargi zostało jej doręczone w dniu 21 lutego 2017r. wraz z wezwaniem do nadesłania dokumentów wykazujących uprawnienie osoby wnoszącej skargę do reprezentowania Skarżącego, jednak braki te nie zostały uzupełnione w terminie, który mijał w dniu 28 lutego 2017r.
W tym terminie strona skarżąca była zobowiązana wykonać wezwanie Sądu. Zatem z uwagi na fakt, iż w zakreślonym terminie nie uiszczono wpisu, Sąd na zasadzie art. 220 §3 p.p.s.a. miał podstawy postanowić jak w sentencji postanowienia. Z przepisu tego wynika bowiem, że skarga, od której – pomimo wezwania – nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu.
W kwestii drugiej podstawy do odrzucenia skargi w niniejszej sprawie należy wskazać na przepis art. 57 § 1 p.p.s.a. Przepis ten zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Kontrola w tym zakresie należy do przewodniczącego, który w rozpoznawanej sprawie stwierdził brak dokumentów wykazujących uprawnienie A.K. do jednoosobowej reprezentacji skarżącego.
Uchybienie skargi, w zakresie wykazania sposobu reprezentacji skarżącego, stanowi jednak brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Według przywołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., oraz na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia i odrzucił skargę.