Uzasadnienie
K. Sp. z o.o. w C. (zwana dalej: skarżącą) pismem z dnia 4 czerwca 2012 r. (data nadania) wniosła, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2012 r.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. z 2012, poz. 270] – dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z akt sprawy wynika, iż decyzja Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2012 r. została doręczona stronie skarżącej, w trybie określonym w art. 40 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, w dniu 2 maja 2012 r. (ZPO załączone do zaskarżonej decyzji, k-54 akt adm.). W doręczonej skarżącej korespondencji zawarto pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi (k. - 5 zaskarżonej decyzji).
Skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, 4 czerwca 2012 r. (data stempla pocztowego), tj. po upływie trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., który upływał w dniu 1 czerwca 2012 r.
W piśmie procesowym z 22 sierpnia 2012 r. strona skarżąca zakwestionowała datę doręczenia jej zaskarżonej decyzji w dniu 2 maja 2012 r. Wyjaśniła, że 2 maja 2012 r. nie doręczono jej żadnej przesyłki gdyż w tym dniu biurowiec, w którym mieści się siedziba spółki był nieczynny a wszyscy jej pracownicy przebywali wówczas na urlopie. Strona skarżąca zarzuciła, że nieprawidłowa data doręczenia została wpisana przez listonosza nie zaś przez uprawnionego do odbioru korespondencji pracownika spółki bowiem ten, - po powrocie z urlopu - wpisałby rzeczywistą datę doręczenia przesyłki, tj. 7 maja 2012 r. Skarżąca zarzuciła także, iż doręczający naruszył art. 44 § 1, § 2 i § 3 k.p.a., zgodnie z którym – wobec niedoręczenia przesyłki – winien zostawić zawiadomienie o możliwości odbioru pisma na poczcie. Do pisma procesowego skarżąca dołączyła m.in. kserokopie kart urlopowych pracownic upoważnionych do odbioru korespondencji, kserokopię oświadczenia Prezesa Zarządu skarżącej spółki, iż w dniach 1-3 maja 2012 r. biurowiec, w którym mieści się siedziba spółki był zamknięty oraz oświadczenie portiera, który wskazał, że 2 maja 2012 r. listonosz nie pozostawił żadnych przesyłek, ponieważ portier nie jest upoważniony do ich odbioru.
Wobec powyższego Sąd zwrócił się do właściwej placówki pocztowej o wskazanie w jakiej dacie i komu doręczono przesyłkę zawierająca zaskarżoną decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej.
W odpowiedzi Poczta Polska S.A. poinformowała, że z posiadanych dokumentów oraz dodatkowych wyjaśnień uzyskanych od Naczelnika Urzędu Pocztowego [...] wynika, iż przesyłka ta została doręczona 2 maja 2012 r. osobie upoważnionej do odbioru korespondencji dla firmy K. Sp. z o.o. w C. - pani K.M., która była obecna w lokalu przedsiębiorcy i wyraziła gotowość przyjęcia pisma, a następnie na z.p.o. umieściła własnoręczny podpis oraz odcisk pieczęci adresata.
W tym miejscu wyjaśnić należy, że zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym. Jeżeli zostało wypełnione w sposób prawidłowy, jest dowodem obiektywnym i bez przedstawienia dowodu przeciwnego Sąd nie ma podstaw do jego kwestionowania, albowiem stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone i korzysta z domniemania prawdziwości (tak np. wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt II GSK 554/08, postanowienia NSA z 4 sierpnia 2006 r. sygn. akt II FZ 462/06, postanowienie NSA z dnia 21 maja 2010 r. sygn. akt II FSK 619/10).
Odnosząc się zatem do argumentu strony, iż nieprawidłowa data doręczenia przesyłki została wpisana przez listonosza należy stwierdzić, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Przedmiotowe domniemanie może być obalone, jednakże podejmując próbę dokonania tego należy mieć na względzie, iż dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi.
Mając na uwadze powyższe należało przyjąć, że zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 2 maja 2012 r. osobie upoważnionej do odbioru korespondencji, tj. pracownicy skarżącej spółki – pani K.M. Ww. na zwrotnym potwierdzeniu odbiory zamieściła odcisk pieczęci adresata, własnoręczny podpis oraz datę otrzymania przesyłki. Twierdzenia strony skarżącej, iż na zwrotnym potwierdzeniu odbioru data otrzymania przesyłki została wpisana przez listonosza są niewiarygodne, ponieważ – w ocenie Sądu – zarówno data jak i podpis odbiorcy zapisane są przez tą samą osobę na co wskazuje charakter pisma jakim zapisano datę i podpis. Ponadto również z pisma Poczty Polskiej S.A. wynika, że datą doręczenia był dzień 2 maja 2012 r. Takiej informacji Poczta udzieliła w oparciu o wyjaśnienia udzielone przez Naczelnika Urzędu Pocztowego [...], a także w oparciu o posiadane w swoich zasobach dokumenty.
Wobec powyższego Sąd nie ma w niniejszej sprawie podstaw do tego, żeby kwestionować prawidłowość doręczenia. Na marginesie zaznaczyć należy, że pomimo iż strona skarżąca kwestionuje datę doręczenia przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję to z przedłożonych przez nią dokumentów nie wynika aby zainicjowała wszczęcie stosownego postępowania wyjaśniającego przed organami pocztowymi.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił odrzucić skargę jako wniesioną po upływie terminu.