Uzasadnienie
L. J., dalej "skarżący" wniósł za pośrednictwem organu skargę na opisaną w komparycji decyzję. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że częściowe pozbawienie go i tak bardzo niskiej emerytury spowoduje brak możliwości zakupu nawet chleba i konieczność zwrócenia się do opieki społecznej o pomoc rzeczową i finansową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
W ocenie Sądu argumenty skarżącego uzasadniają zastosowanie w sprawie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadnie skarżący zwrócił uwagę, że wykonanie decyzji może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków w postaci utraty środków do życia.
Należy podzielić obawy skarżącego. Spełniona została zatem ustawowa przesłanka do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i z tego względu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.