Uzasadnienie
Postanowieniem z 12 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. M. (zwanego dalej: skarżącym) na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z... sierpnia 2009 r., z uwagi na wniesienie jej po upływie ustawowego terminu.
Następnie postanowieniem z 6 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną skarżącego wskazując na naruszenie przymusu adwokacko-radcowskiego, określonego w art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.], dalej: p.p.s.a.
Orzeczenie o odrzuceniu skargi stało się prawomocne od dnia 22 stycznia 2010 r.
Pismem nadanym... lutego 2010 r. skarżący wniósł o ponowne rozpoznanie całości sprawy oraz o zmianę składu sędziowskiego i ustosunkowanie się do podanych przez niego argumentów.
Zarządzeniem z... lutego 2010 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania, czy wniesione przez niego pismo z... lutego 2010 r. jest zażaleniem na postanowienie WSA w Warszawie z 6 stycznia 2010 r. odrzucające skargę kasacyjną, wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, czy też wnioskiem o wyłączenie sędziego,
W odpowiedzi na powyższe pismem z... marca 2010 r. skarżący zdeklarował, iż składa wniosek o wyłączenie sędziego orzekającego w sprawie zarzucając stronniczość w jego działaniu oraz "dowolność z wybieraniem i ocenianiem Polaków",
Wobec treści pisma skarżącego z... marca 2010 r., zarządzeniem z... kwietnia 2010 r. skarżący został wezwany o podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie wskazanego przez niego sędziego oraz uprawdopodobnienie tych przyczyn.
W odpowiedzi na powyższe pismem z... kwietnia 2010 r. skarżący wyjaśnił, iż jego wątpliwości dotyczą działań sędziego, który (w jego ocenie) nie przeanalizował całości materiału dowodowego, co uniemożliwia obiektywne rozpoznanie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Mając na uwadze treść pism skarżącego z 3 marca 2010 r. oraz 21 kwietnia 2010 r. Sąd przyjął, iż skarżący wnosi o wyłączenie sędziego M. R. na podstawie art. 18 p.p.s.a. Według tego przepisu, sędzia jest wyłączony z mocy samego prawa w sprawach:
- 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6) {7) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
6a) (8) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
- 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Paragraf 2 powyższego przepisu przewiduje, iż powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli, natomiast stosownie do § 3 tego przepisu sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi.
W ocenie Sądu wskazane przez skarżącego okoliczności oraz oświadczenie złożone przez sędziego M. R. nie wskazują na istnienie jakiejkolwiek przesłanki wyłączenia sędziego zarówno z art. 18 jak i z art. 19 p.p.s.a, i z tych względów na podstawie przepisu art. 22 §1 i 2 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.