Uzasadnienie
Wnioskiem datowanym na 30 lipca 2011r. Stowarzyszenie wystąpiło o przywrócenie terminu do złożenia skargi oraz o przyznanie prawa pomocy (formularz PPPr z 10 lipca 2011r.) w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Postanowieniem z 14 września 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek Stowarzyszenia o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy Stowarzyszenie wskazało, iż nie posiada kapitału zakładowego, wartość środków trwałych wynosi [...] złotych. W ostatnim roku bilansowym uzyskało [...] złotych zysku. Wnioskująca strona wyjaśniła, że posiada rachunek bankowy, ze stanem 0 złotych, gdyż został on zajęty przez organ egzekucyjny, bowiem Wojewoda [...] wydał tytuły wykonawcze na łączną kwotę [...] złotych. Stowarzyszenie podało, że jest organizacją non-profit i nie posiada środków finansowych aby pokryć koszty sądowe.
W odpowiedzi na wezwanie do podania dodatkowych informacji, Stowarzyszenie wyjaśniło, że podtrzymuje wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Ponadto wyjaśniło, że nie posiada żadnych środków trwałych i środków finansowych, nie zatrudnia żadnych osób. Z opinii bankowej wynika również, że posiadany rachunek bankowy zastał zajęty w dniu [...] czerwca 2010r. i do dnia dzisiejszego nie odnotowano na tym rachunku żadnych wpływów. Dodatkowo strona skarżąca poinformowała, że Stowarzyszenie obecnie nie funkcjonuje oraz, że jego obecna sytuacja pochłania znaczne środki finansowe członków stowarzyszenia, które w głównej mierze przeznaczane są na koszty korespondencji itp. Do pisma Stowarzyszenie załączyło m.in. dowody potwierdzające nadanie pism urzędowych i ponoszone w związku z tym wydatki oraz dowody potwierdzające inne koszty (np. koszty poświadczenia odpisu za zgodność z oryginałem).
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Na wstępie podkreślenia wymaga, iż zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – stosownie do treści przepisu art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a" – ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie całkowitym – gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a.).
Wskazać również należy, iż zasadność wniosku rozpatrzono w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie Stowarzyszenie będzie zobowiązane ponieść w postępowaniu (na obecnym wpisy sądowe w trzech sprawach oraz ewentualne wydatki związane z udziałem profesjonalnego pełnomocnika), z drugiej zaś strony jego możliwości majątkowe i finansowe.
Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym wnioskującej strony i porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika, uznać należało, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy zgodnie z żądaniem wniosku. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia w szczególności to, iż Stowarzyszenie nie działa w celu osiągnięcia zysku (a ewentualny dochód z działalności gospodarczej przeznacza na realizację celów statutowych), nie zatrudnia żadnych osób i opiera swoją działalność na społecznej pracy członków oraz to, że jego statutowe przedsięwzięcia finansowane były ze środków pochodzących z budżetu państwa. Wobec takiego charakteru działalności, jak również mając na uwadze, iż Stowarzyszenie nie posiada w chwili obecnej wystarczających środków majątkowych (pieniężnych) na pokrycie kosztów postępowania, uznać należało, że wykazana została obligatoryjna przesłanka udzielenia prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 2 pkt. 1 p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.