Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 8 maja 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 1590/15

Uzasadnienie

Skarżąca A. G. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo opisane w komparycji postanowienia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w [...] wniósł o odrzucenie skargi, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Natomiast w myśl § 3 art. 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Zaskarżonym w niniejszej sprawie piśmie z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] poinformował skarżącą, że jej wystąpienie z dnia 19.02.2015 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Warszawie 20.02.2015 r.), w którym odniosła się ona do pisma z dnia [...].02.2015r. nr [...] wydanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] w związku z przekazaniem przez Dyrektora Izby Skarbowej w [...] przy piśmie z dnia 26.01.2015 r. nr [...] jej skargi z dnia 20.01.2015 r., zostało przekazane do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...], celem załatwienia zgodnie z właściwością.

Organ poinformował również, że nie jest organem administracji publicznej właściwym do wypowiadania się w zakresie rozstrzygnięć wydanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, bowiem stosownie do art. 5 ust. 7 pkt 1-2 ustawy z dnia 21 czerwca 1996r. o urzędach i izbach skarbowych (t. j. Dz. U. z 2004r" Nr 121, poz. 1267 ze zm.) do zakresu działania dyrektorów izb skarbowych należy nadzór nad urzędami skarbowymi i rozstrzyganie w drugiej instancji w sprawach należących w pierwszej instancji do urzędów skarbowych. Wyjaśnił nie jest organem nadzoru wobec jednostek Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

Wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, zwanej dalej kpa), jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie.

Z treści tego przepisu wynika, iż przekazanie podania organowi właściwemu następuje w formie czynności materialno-technicznej, o podjęciu której organ ma obowiązek zawiadomić wnoszącego podanie. Przekazanie podania, jako czynność materialno-techniczna, pozostaje poza wskazanym w art. 3 § 2 p.p.s.a. zakresem kognicji sądu administracyjnego, gdyż nie jest ona ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skoro zatem czynność ta nie podlega zaskarżeniu, to nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.

Z powyższych względów Sąd uznał, iż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a zatem na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.