Uzasadnienie
Syndyk masy upadłości N. Sp. z o. o. w upadłości likwidacyjnej w L. (dalej też jako "Skarżący" lub "Syndyk") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] lipca 2013 r. nr [...] w części stwierdzającej nieważność decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] marca 2012 r. nr [...] w zakresie przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania.
W skardze Syndyk wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że jej wykonanie spowoduje wystąpienie znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki.
W ocenie Skarżącego nie budzi wątpliwości, że wykonanie zaskarżonej decyzji, co najmniej z uwagi na kwoty udzielonej pomocy doprowadzi do zachwiania lub utraty płynności finansowej, która skutkować może koniecznością zaprzestania prowadzonej działalności gospodarczej. Wykonanie zaskarżonej decyzji nie będzie mogło zostać wynagrodzone przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu z uwagi na daleko idący charakter szkód.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm. - dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Przesłanki powyższe, mogące uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu można rozważać dopiero po stwierdzeniu, że dany akt nadaje się do wykonania (por. w tej kwestii postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II FZ 631/08, LEX nr 551927). Akt podlega wykonaniu, jeżeli dokonuje zmian w zakresie praw lub obowiązków strony (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt I FSK 431/07, LEX nr 471074). Aktami podlegającymi wykonaniu są w szczególności takie akty, które nakładają na ich adresatów obowiązek świadczenia, tj. nakazują stronie wykonanie nałożonego na nią obowiązku lub dokonanie określonej czynności podlegającej wyegzekwowaniu w trybie postępowania egzekucyjnego.
W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do uznania, iż zaskarżona decyzja może wywołać konsekwencje, o których mowa jest w art. 61 § 3 p.p.s.a. Decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2015 r. została zaskarżona w części utrzymującej w mocy decyzję stwierdzającą nieważność innej decyzji w zakresie przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji. Decyzja, na mocy której stwierdzono nieważność innej decyzji wywołuje wprawdzie określone następstwa prawne, trudno jednak w takim przypadku mówić o następstwach związanych z jej wykonaniem. W istocie bowiem ma ona charakter deklaratoryjny, tj. komunikuje jej adresatom, że inna decyzja była obciążona wadami (istniejącymi w dacie jej wydania), które uzasadniają wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Co do zasady pojęcie "wykonania decyzji" związane jest z realizacją wynikających z niej uprawnień lub obowiązków. W tym znaczeniu trudno mówić o wykonaniu decyzji stwierdzającej nieważność innej decyzji.
Jedynie na marginesie wskazać należy, że Skarżący nie uzasadnił w sposób należyty wniosku o wstrzymanie wykonania, ograniczając się wyłącznie do stwierdzenia, że nie budzi wątpliwości, że wykonanie zaskarżonej decyzji, co najmniej z uwagi na kwoty pomocy udzielonej doprowadzi do zachwiania lub utraty płynności finansowej, która skutkować może koniecznością zaprzestania prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów obrazujących sytuację finansową (np. stanu pozostających do dyspozycji zasobów pieniężnych). Nie powiązał potencjalnych skutków wykonania decyzji ze zmianami w obszarze finansowym i majątkowym spółki.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.